Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Letnie drogi kursowe w Tatrach

Tytuł tego artykułu mógłby równie dobrze brzmieć „Drogi w Tatrach dla początkujących”. Postaram się opisać tutaj drogi w sam raz dla początkujących zespołów, które nie mają jeszcze dużego doświadczenia. Co automatycznie nie oznacza, że bardziej doświadczone zespoły, nie będą czerpały satysfakcji z tych przejść.

Piękny trawers na trzecim (kluczowym) wyciągu Międzymiastowej. Fot. Anita Słowicka

W pierwszej części tego artykułu znajdziecie wybór letnich dróg, które należą do kanonu dróg kursowych, a w drugiej wybór dróg zimowych. Warto też zobaczyć wybór letnich dróg tatrzańskich dla średniozaawansowanych. Każda droga została opatrzona stosownym komentarzem.

Przyjąłem założenie, że w dzisiejszych czasach jest dużo osób, które dzięki treningowi na ściance są w stanie na spokojnie pokonać trudności VI+, dlatego wymieniłem również drogi o takich trudnościach. Aczkolwiek starajcie się wspinać w "górskich" formacjach, takich jak zacięcia, rysy, kominy. Oraz rejonach, które dobrze was do tego przygotują. Np. Sokoliki.

Na początku skoncentrujcie się na drogach łatwych technicznie (dla was), o czytelnym przebiegu drogi, litej skale, łatwej możliwości odwrotu i zejścia. Z czasem będziecie mogli atakować coraz bardziej ambitne drogi.

Przeglądnijcie internet i literaturę, sprawdźcie topo, wypytajcie się bardziej doświadczonych kolegów o szczegóły drogi, tak aby nic was nie zaskoczyło.

Oczywiście warto zainwestować w kurs taternicki, gdzie pod okiem doświadczonego instruktora o wiele szybciej nauczycie się podstaw, a instruktor wyłapie wasze błędy.

Hala Gąsienicowa

Gran Fajek II – Sympatyczna graniówka.

Załupa H II/III - jest jedną z łatwiejszych propozycji Zadniego Kościelca. Jest ciekawą drogą pod tym względem, że biegnie cały czas wielką załupą. Jednakże spora ilość luźnych kamieni na wyjściu sprawia, że jest ona niebezpieczna, jeśli przed nami wspina się już jakiś zespół. Wtedy lepiej odczekać, lub zmienić cel.

Żebro Rzepeckich III – na Granatach to łatwa i krótka droga, którą można polecić jako drugą drogę w ciągu dnia dla „niedowspinanych”.

Środkowe Żebro III – Łatwa droga w sam raz na początek.

Północny Filar Świnicy III – Długa droga o niewygórowanych trudnościach.

Prawe Żebro III/IV – na Granatach to chyba droga z największą ilością wariantów jaką możecie spotkać. Na szczęście wspinania tam trochę jest ;).

Setka IV – 11 wyciągowa droga na Zadnim Kościelcu, z dobrą asekuracją (dużo stałych haków i spitów). Kilka ładnych czwórkowych wyciągów. Na koniec można wspiąć się Granią Kościelców.

WHP 114, czyli "Sto Czternastka" IV/V - na wschodniej ścianie Kościelca to jedna z kursowych dróg, raczej z tych na drugą część kursu. Droga zarówno na lato i zimę.

Prawy Dorawski IV/V – na Świnicy. Jak dla początkujących Taterników to poważna droga. Względnie długa, zawikłana w przebiegu, krucha.

Stanisławski V- - jedna z najpopularniejszych dróg na zachodniej ścianie Kościelca. Wytyczona w 1928 roku, daje nam pogląd, jaką psychę mieli dziadkowie. Potocznie stosuje się również nazwę "Komin Stanisławskiego" (Nie mylić z Kominem Świerza). Wspinanie w różnorodnych formacjach, w trudnościach napotkacie spity i haki.

Filar Staszla V – kursowy klasyk Granatów, oraz samej Hali. Sporo spitów w newralgicznych miejscach, a na drodze znajdzie się kilka miejsc wymagających sprężenia się :-)

Droga Patrzykonta V - na zachodniej ścianie Zadniego Kościelca należy do repertuaru tych trudniejszych dróg kursowych. Jest różnorodna, a po jej przejściu można zrobić łańcuchówkę, wbijając się w zachodnią ścianę Kościelca na np. Stanisławskiego, lub Gnojka.

Surdel V – Dalekie podejście, lecz dwa wyciągi ładnego wspinania zrekompensują nam tą niedogodność. Dobra asekuracja, a momentami spora ekspozycja sprawiają, że Surdel to ciekawy cel. Po jego pokonaniu możemy przejść na zachodnią ścianę Kościelca i zrobić coś jeszcze.

Filar Leporowskiego V – na Kozim Wierchu to poważna droga, gdzie będziecie mieli okazję przećwiczyć wspinanie w kruszyźnie. Młotek i haki są niezbędne.

Droga Byczkowskiego V+ - jest kursową drogą na zachodniej ścianie Kościelca. Należy nadmienić, że drogą kursową z wyższej półki i pomimo tego, że na drodze jest kilka spitów (zwłaszcza na trawersie), to są różne czujne miejsca. Zwłaszcza, jeśli są mokre.

Żleb Drege'a V+ - Trudno, krucho, mokro i strasznie. Zachęcać nie trzeba :-)

Sprężyna VI+ - droga autorstwa Macieja Gryczyńskiego na zachodniej ścianie Kościelca należy do klasyków Doliny Gąsienicowej, jak i polskich Tatr. Droga obowiązkowa dla każdego, kto wspina się w tych trudnościach. Często jest pierwszą drogą w tych trudnościach robioną jeszcze na kursie. Sama droga jest krótka, lecz warto ją zrobić dla drugiego wyciągu biegnącego w dużej ekspozycji. Na kluczowym wyciągu nadmiar (!) stałych haków. Piękny zjazd w dużej ekspozycji.

Dolina Pięciu Stawów Polskich

Tutaj wspinanie koncentruje się głównie na południowej ścianie Zamarłej Turni oferującej – zazwyczaj – piękne wspinanie w litej skale. Dla wszystkich „pięknoduchów” niebagatelne znaczenie będzie miała bogata historia zdobywania mitycznych zerw Zamarłej.

Zacięcie Wrześniaków IV+ - łatwa czterowyciągowa droga w lewej części Zamarłej. Droga oferuje ciekawe wspinanie w litej skale. Na drodze znajdziemy dużo stałych haków.

Filar Południowy III/V na Kozim Wierchu – Interesująca wspinaczka, chociaż niejednokrotnie trudna orientacyjnie

Motyka V - na południowo-wschodniej ścianie Zamarłej Turni. Droga jest jednym z największych klasyków tatrzańskich w swojej wycenie. Jako, że jest ona w miarę krótka, to można ją potraktować jako drogę do przejścia w łańcuchówce. Uchodzi za wzorcową "V" tatrzańską, a nazwisko jej autora sugeruje, że będziemy mieć do czynienia z piękną drogą! Warto ją robić podczas słonecznej pogody.

Damian Granowski w dolnych partiach Drogi Motyki. Fot. Anita Słowicka

Klasyczna V - może nie należy do najbardziej litych i pięknych dróg na południowej ścianie Zamarłej. Lecz jest drogą historyczną i koniecznie warto ją zrobić. Stojąc na dolnym trawersie można wtedy stwierdzić, jaką psychę mieli "dziadkowie". Po za tym to kawał dobrego i zróżnicowanego wspinania!

Festiwal Granitu V – piękna kombinacja biegnąca w dobrej jakości granicie.

Trawers Zamarłej V – Unikatowa linia wspinaczkowa, pokonująca w poprzek ścianę Zamarłej Turni.

Direttissima Pawlikowskiego V – na Buczynowej Turnii. Bardzo rzadko odwiedzana. Młotek i haki są niezbędne.

Prawa Pilchówka V+ - urozmaicone wspinanie w środku ściany. Aczkolwiek w górnych partiach asekuracja troszkę bardziej wymagająca (małe friendy i cienkie haki)

Jargiłło-Paćkowski VI+ - Mimo wyceny VI+ nie jest bardzo wymagająca, za to oferuje ładne wspinanie z komfortową asekuracją. Na pewno nie będziecie zawiedzeni.

Dolina Rybiego Potoku

Okolice Morskiego Oka to najbardziej znany punkt na wspinaczkowej mapie Tatr polskich. Ściany o charakterze wysokogórskich, ale również skałkowym. Dla każdego coś miłego. Czy to wymagające ściany Kazalnicy, czy piękny granit na Mnichu.

Zacięcie Robakiewicza II na zachodniej ścianie Mnicha, to krótka (3 wyciągowa) droga polecana początkującym wspinaczom, jako nieco trudniejszy wariant wejścia na Mnicha.

Grań Mięguszowieckich Szczytów – pomiędzy Przełęczą pod Chłopkiem, a Hinczową Przełęczą to solidna graniówka w większości pokonywana na lotnej asekuracji.

Droga Klasyczna IV - na północno-zachodniej ścianie Mnicha jest czterowyciągową łatwą drogą, litą, w dobrej jakości granicie. Jest to droga historyczna, pierwsza która powstała na północno-zachodniej ścianie.

Filar Grońskiego IV+ - na Żabiej Turni Mięguszowieckiej to – być może – najładniejsza czwórka w Tatrach Polskich. Długie podejście i zejście sprawiają, że w ostatnich czasach jest rzadziej pokonywana.

Orłowski V- - na północno-zachodniej ścianie Mnicha jest to droga w dobrej jakości granicie. Jest to jedna z najpopularniejszych dróg na północno-zachodniej ścianie, a nazwisko autora sugeruje, że „nie ma lipy”. Orłowski i Klasyczna to właściwie jedna droga różnych wariantach.

Droga Świerza V – na Mięguszowieckim Szczycie. Poważna, długa, krucha, do tego z trudnym wycofem zjazdami. Na dole występują trudności orientacyjne.

Tomkowe Igły V - na Niżnych Rysach. Długa droga, aczkolwiek z łatwym wycofem.

Droga Surdela V+ - to najtrudniejsza kursowa droga w masywie Mięguszowieckich Szczytów. Dół kruchy i raczej należy się nastawić, że trzeba go pokonać bez asekuracji. Trudności lite, z dobrą asekuracją. Problematyczny wycof (np. zjazdy Świerzem). Długie zejście z wierzchołka. Jednym słowem przygoda ;).

Kant Klasyczny VI- to jeden z większych klasyków na północnej ścianie Mnicha. Logiczny przebieg, piękne rysy i zacięcia sprawiają, że naprawdę warto się na niego wybrać, jeśli tylko jesteśmy w stanie pokonać takie trudności.

Międzymiastowa VI/VI+ - jest jedną z najładniejszych kombinacji na Mnichu. Absolutny klasyk, dla wszystkich którzy robią takie trudności, również dla mocnych kursantów. Doskonała asekuracja, lite wspinanie, lufa pod nogami. Warto przedłużyć Międzymiastową, tzw. Kominem Owsików, dzięki czemu wejdziemy na sam wierzchołek.

Wacław Spituje VI+/VII- - na północno-zachodniej ścianie Mnicha to krótka droga sportowa. Jest dobrą propozycją na drugą drogę dnia. Dzięki komfortowej "skałkowej" asekuracji jest często przechodzona.

Tatry Słowackie

Gdy już poznamy trójcę: Moko, Piątka i Hala, to czas odkryć Tatry naszych sąsiadów. Tam również znajdziecie kilka interesujących dróg.

Droga Świerza III na płd. ścianie Wołowej Turni. Trudności III na każdym wyciągu, przebieg drogi ewidentny, stałe stanowiska i lita skała.

Droga Häberleina IV - na Ostrym Szczycie to piękna droga na jeden z ładniejszych szczytów. Do tego z historią w tle.

Šádkova cesta IV na Baranich Rogach, to łatwa i lita droga na południowej ścianie z łatwym podejściem i zejściem. W środkowej części trochę łatwego terenu. Na drodze jest dużo haków, aczkolwiek trzeba dokładać własną asekurację.

Filar Puskasa IV – na Czarnym Szczycie

Droga Kutty IV+ - na Batyżowieckiej Szczycie to ekstraklasa tatrzańska. Droga przez wielu uważana jest za jedną z najpiękniejszych łatwych linii o charakterze płytowym. Południowa wystawa, ładne wspinanie. Czego chcieć więcej?

Droga Häberleina IV – na południowej ścianie Żabiego Konia

Droga Motyki V – na Małym Lodowym Szczycie

Tutaj słowackie klasyki z wymienioną asekurajcą, zebrane w artykule na goryonline.com

Damian Granowski

Letnie tatrzańskie drogi wspinaczkowe dla początkujących

Letnie tatrzańskie drogi wspinaczkowe dla średniozaawansowanych

Zimowe tatrzańskie drogi wspinaczkowe dla początkujących

Zimowe tatrzańskie drogi wspinaczkowe dla średniozaawansowanych

Więcej dróg wspinaczkowych znajdziecie w naszym przewodniku taternickim

  • Damian Granowski

Filmowe impresje z Superbalance

Wczoraj na Youtube wrzucono filmowe impresje z przejścia drogi Superbalance na Ziemii Baffina. To zdecydowanie jest "Wielka Ściana". W akcji Marcin "Yeti" Tomaszewski i Marek "Regan" Reganowicz.

Montaż: Bartosz Wnęk

Superbalance na Polar Sun Spire

Linia Superbalance z zaznaczonymi biwakami. Fot. Marek Raganowicz, schemat Marcin Tomaszewski

  • Damian

Marx Engels 2013

Już za tydzień 22.07.2013 r. wyrusza z Warszawy polska wyprawa "Marx Engels 2013".Cele ekspedycji są dwa: sportowy i eksploracyjny. Pierwszy zakłada wejście na Szczyt Karola Marksa (6723 m n.p.m.), drugi dotyczy rozpoznania i udokumentowania otoczenia Piku Engelsa (6510 m n.p.m.).Akcja górska przewidziana jest na ok. 3 tygodnie, a planowany powrót do Polski na 16 sierpnia.

Uczestnicy wyprawy:

Aleksander Kosicki, Tomasz Kosicki (KW Warszawa), Arkadiusz Pawłowski (KW Warszawa)

SPONSORZY:

Sklep górski WELD (www.weld.pl)

Patronat honorowy:

KW Warszawa

Patroni medialni:

Brytan.com.pl (www.brytan.com.pl)
Ceneria.pl (www.ceneria.pl)
Drytooling.com.pl (www.drytooling.com.pl)
Portal Górski (www.portalgorski.pl)

TestyOutdoorowe.pl (www.testyoutdoorowe.pl)
Tygodnik Słowo Podlasia (www.slowopodlasia.pl

Strona wyprawy

  • Damian

Nowe GÓRY (czerwiec, 2013)

Czerwcowe GÓRY to nie lada gratka! Pierwszy raz w historii magazynu prezentujemy Wam specjalny Numer Literacki. Bonington, Kurtyka, Messner... to tylko niektórzy z autorów, których bujdałki znajdziecie w najnowszej edycji GÓR!

W czerwcu postanowiliśmy Was zaskoczyć nie tylko specjalnym numerem tematycznym, ale również okładką, która – mamy nadzieję – przypadnie Wam do gustu. Niedowiarków i wszystkich węszących teorie spiskowe z góry pragniemy zapewnić, że zdjęcie nie jest fotomontażem i zostało zrobione na południowym wierzchołku Aiguille du Midi.


Przejdźmy jednak do rzeczy, wszak najważniejsza jest treść, która chowa się pod okładką! W Numerze Literackim znajdziecie sporą dawkę górskich i wspinaczkowych bujdałek. A że towarzystwo autorów jest co najmniej zacne, możecie się spodziewać prawdziwego wakacyjnego "czytadła", które umili dni restowe lub też dostarczy rozrywki w trakcie wieczorów w schronisku lub namiocie.

 Autorami są m.in. Chris Bonington, Wojtek Kurtyka, Reinhold Messner, Heinz Mariacher, Eric Shipton, Jakub Radziejowski, Marek Raganowicz, Maciek Ciesielski, Bogusław Kowalski, Andrzej Mecherzyński-Wiktor czy Konrad Ociepka.
 


Teksty w numerze czerwcowym to zarówno literackie relacje z przejść i wypraw, jak i opowiadania, będące wytworem wyobraźni autorów. Dzięki nim przeniesiecie się na stoki ośmiotysięcznika, będziecie kluczyć wśród gęstwiny azjatyckiego lasu bambusowego, znajdziecie się bez asekuracji wysoko nad „glebą” oraz zejdziecie pod ziemię w poszukiwaniu tajemniczego Księżycowego Szybu. Razem z bohaterami będziecie marznąć w trudnej ścianie i przeżywać stratę partnera. Będzie refleksyjnie, groźnie, ale także zabawnie. Zresztą – przekonajcie się sami!

Chiński Maharadża · 8

Tekst: Wojtek Kurtyka

Solo · 10

Tekst: Reinhold Messner

Tłumaczenie: Łukasz Ziółkowski

Patagońska dziewica · 14

Tekst: Chris Bonington

Tłumaczenie: Piotr Drożdż

Rybna przygoda · 18

Tekst: Heinz Mariacher

Tłumaczenie: Marian Krawczyk
 

Druga nagroda · 22

Tekst: Marek Regan Raganowicz

Nawis · 26

Tekst: Jakub Radziejowski

Pokłosie · 34

Tekst: Bogusław Kowalski

Prawdziwy sport. Wspomnienia redaktora GÓR z roku 2032 · 38

Tekst: Andrzej Mecherzyński-Wiktor

Skała ucieka spod mych stóp · 42

Tekst: Hubert Jarzębowski

Bambusowy las · 48

Tekst: Eric Shipton

Tłumaczenie: Monika Młodecka
 

Księżycowy szyb · 56

Tekst: Antonin T. Horák

Tłumaczenie: Hubert Jarzębowski

Zdjęcia: Kasia Biernacka

I co ja robię tu...” · 62

Tekst: Ludwik Wilczyński

Wspinanie jest niebezpieczne? · 64

Tekst: Maciek Ciesielski

Bycie i czas · 66

Tekst: Piotr Michalski

Solista · 68

Tekst: Konrad Ociepka

Pierwsze kozie wejście na Rostizkogel · 70

Tekst: Ernest Schmidt

Tłumaczenie: Marian Krawczyk
 

Krótka kronika nie do końca udanego wyjazdu wspinaczkowego · 72

Tekst: Andrzej Mirek

FELIETONY · 74

Jak zdobywałem Koronę Ziemi

Maciej Kubera

Wspinanie jako religia

Konrad Ociepka

Apostazja

Bogusław Kowalski

BEZPIECZEŃSTWO W GÓRACH

Letnie wędrówki po Alpach · 78

SZPEJ · 82

  • Damian

Nowe wydanie I tomu „Dolomitów” Dariusza Tkaczyka

Nowe - ponad trzystu stronicowe - wydanie I tomu „Dolomitów” Dariusza Tkaczyka niedawno zawitało do księgarń. Nowa szata graficzna, zmieniony format, a przede wszystkim zaktualizowane informacje sprawiają, że jest to najbardziej aktualny polski przewodnik po wschodniej części Dolomitów.

Tom pierwszy przedstawia szlaki wschodniej części Dolomitów

    Doliny: Val Pusteria, Val di Sesto, Val di Landro, Val di Brales;
    Grupa Dolomiti di Sesto;
    Val De Ansiei;
    Cadini di Misurina;
    Doliny: Val Badia, Val Boite;
    Grupa Dolomiti di Braies;
    Grupa Fanes;
    Grupa Tofan i grań Fanis;
    Grupa Cristallo – Pomagagnon;
    Grupa Sorapiss;
    Piave;
    Antelao;
    Marmarole;
    Doliny Val Cordevole, Val Fiorentina, Val Codalonga, Val di Zoldo;
    Grupa Averau-Nuvolau;
    Croda da Lago;
    Pelmo;
    Civetta, Moiazza;
    Schiara, Talvena, Tamer, Pramper, Mezzodi

  • Damian

Schemat topo

Schemat wspinaczkowy to nic innego jak mapa mająca na celu przeprowadzenie nas przez ścianę wybraną drogą. Taki schemat posiada specjalne oznaczenie mające na celu odnalezienie drogi w ścianie. Na załączonym obrazku przedstawiamy objaśnienia poszczególnych znaczków.

  • Damian