Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Test raczków z RKS - Spostrzeżenia u progu sezonu 2013/2014

Kilka osób pytało się mnie o rakobuty (co, jak, gdzi i czy w ogóle ma sens ta zabawa :-) ). Postanowiłem nieco odświeżyć zeszłoroczny test raczków RKS, o kilka nowych spostrzeżeń na temat rakobutów (zwłaszcza podklejenie dało wiele). Spostrzeżenia i kilka zdjęć na końcu tekstu.

Ciężkie jest życie wspinacza zimowego gdy już zajrzy do sklepu ze szpejem wspinaczkowym. Ceny sprzętu potrafią rzucić na kolana, lepiej niż niejedna droga wspinaczkowa. Z czasem zwiększając nasz poziom drajtulowy zapragniemy wspinać się w coraz bardziej przewieszonych drogach. Niestety przewieszenie/dach i ciężkie buty z rakami to duet który nie najlepiej współgra. Gdy do tego zobaczymy kolesi, którzy śmigają sobie w lekkich "rakobutach", to może być to dla nas zbyt wiele i zapragniemy sami takie mieć. Zimnym prysznicem będzie sprawdzenie ile takie kosztują... Ceny zaczynają się od około 800 zł.

Ściana Wiecznego Deszczu i raczki RKS w akcji. Fot. Marcin Nowogródzki

Alternatywą jest zakup samych raków i dokręcenie ich do butów (wspinaczkowych, hokejowych, itp). Tutaj też nie jest optymistycznie bo ceny zaczynają się od 500 zł (samych raczków)... Na szczęście od tej zimy mamy alternatywę w postaci produktów z Rzeszowskiej Kuźni Szpeju, gdzie możemy zakupić komplet raczków za 110 zł. To już cena przy której warto nieco pokombinować.

Dostępne są też ostrza do dziabek, o których więcej przeczytacie tutaj.

Rakobuty - przebieg 0 kilometrów. Fot. dg

Jak sam tytuł artykułu, będzie o małym teście raczków z RKS. Dorzucę do tego mały tekst o tym jak takie rakobuty zmontować, oraz zalety i wady takiego rozwiązania.

Fot. dg

Przepis na rakobuty

  • komplet raczków z RKS
  • odpowiednie buty hokejowe kupione (np. na allegro)
  • 8 śrubek z stożkowym łebkiem i tyleż samo nakrętek
  • wiertarka, wiertło 5 mm
  • Szlifierka kątowa
  • Opcjonalnie wysłanie rakobutów do dalszej modyfikacji do Michała Piątka

Start

Zamawiamy raczki w RKS. Do wyboru jest wersja zwykła (jeden raczek waży 185 gram), wersja light (165 gram).

Raczki zwykłe. Fot. RKS

Raczki wersja light. Fot. RKS

Zdecyduj sam :-). Fot. arch. Agnieszka Kostrzewa

Buty

Tutaj jest najwięcej zabawy. Generalnie nowoczesne łyżwy hokejowe nie sprawdzają się w dachu :-) Zdecydowanie najtańszym i najłatwiejszym rozwiązaniem jest wyszukanie na allegro łyżew "kanadyjek" starszego typu (czyt. ze skóry) i przykręcenie do nich rakobutów. Takie łyżwy można znaleźć za 25 zł :-). Nic tylko brać i testować.

Równie dobre (przynajmniej ze słyszenia wiem) są stare buty wspinaczkowe, które wzmocnimy włóknem węglowych (albo zrobią to za nas specjaliści. Np. z M5)

Płozy odcinamy szlifierką kątową, ładnie wyrównujemy i pozostawiamy część stalową z nitami, która będzie nam wzmacniać podeszwę (taki but waży 485 gram). Przykładamy Raczki i wiercimy otwory. Ja celowałem z zębem atakującym dokładnie na środku buta. Przykręcamy całość śrubami. Dokręcamy wszystko, w kolejności: najpierw śruby mocujące raczki z butem, a następnie dokręcamy imbusem śruby mocujące ząb atakujący. Ząb atakujący ustawiłem na środkowej pozycji. W miarę zużywania się ostrza, można pomyśleć o jego przesunięciu do przodu.

W sumie tyle. Dwie godziny roboty i mamy już rakobuty.

Fot. dg

Niestety po odcięciu płozy,  buty hokejowe nie będą zbyt sztywne. Można temu zaradzić przykręcając od wewnątrz np. łącznik od raków. Aczkolwiek podobno lepszym rozwiązaniem jest danie ich szewcowi, który usztywni spód.

 

Powyżej zintegrowany rak z butem wspinaczkowym, na wzmocnieniu włóknem węglowym i żywicą. Więcej info znajdziecie tutaj. Fot. arch. Agnieszka Kostrzewa

Tutaj pojawia się właśnie Michał Piątek z Krakowa, który podkleja buty wspinaczkowe większej części Krakowa, a i na koncie ma wielokrotne reperacje i modyfikacje rakobutów Triopa (kontakt).

Raczki z RKS w akcji. Fot. Marcin Nowogródzki

Generalnie aby dopieścić takie rakobuty, należy przód i piętę obkleić gumą, tak aby haczenie było wygodniejsze. Poza tym buty będą się mniej niszczyć. Myślę, że Michał również będzie wstanie je usztywnić :-)

Można jeszcze pobawić się w odchudzanie, poprzez np. odpiłowanie wystających końcówek śrubek :-)

Rakobuty - przebieg około pół kilometra. Buty nie są obklejone gumą, więc przody i pięty dość mocno się zdarły. Fot. dg

Dla kogo?

Dla tych którzy chcą sieknąć cyfrę :-) Komfort wspinania i lekkość na drogach sportowych nie do przecenienia. Jeśli mamy zrobić 15 metrów dachu, lub przewieszenia to ciężar ma znaczenie. Jeden taki rakobut waży 675 gram. Biorąc pod uwagę, że but górski z rakiem waży około 2 kg, to jest już spora różnica.

Subiektywne odczucia z drajtulowania w raczkach z RKS

Jestem bardzo zadowolony z tych rakobutów. Szacunkowo przewspinałem w nich około pół kilometra, z czego większość w dachu. Po rakach nie widać prawie śladu zużycia (prawdopodobnie przez to wspinanie w dachu, gdzie raczej nie stoimy mocno na czubkach raków). Czubek ostrza atakującego "lekko" się zaokrąglił, lecz nie ma to żadnego wpływu na wspinanie.

W terenie gdzie będzie trzeba stawać czujniej na czubku raka (pion, przewieszenie, tatrzański mikst) to raki będę się zużywać szybciej, lecz to oczywistość. W sportowym drytoolingu taki wymienny ząb spokojnie na dwa sezony powinien wystarczyć.

Dokładniejszy widok na przody raków. Fot. dg

Tylne zęby z ich mini ząbkami, niejednokrotnie umożliwiły mi podhaczanie raków. Bardzo przydatny patent. Nie miałem okazji testować haczenia ząbkami w raczkach wersji light. Wygląda, że powinno być ok. Zawsze to 20 gram mniej na stopie ;)

Zbliżenie na zęby atakujące. Fot. dg

Generalnie montować i napierać :)

Zalety / wady

+ Cena: koszt tak zrobionych rakobutów to około 150 zł (raczki 110, buty około 25 + wysyłka, śrubki) + ew.  plus około 100 zł za usprawnienia u Michała Piątka

+ regulowany / wymienny ząb atakujący.

+/- waga raczków to 185 gram (wersja light 165 gram) za sztukę. Np. BD podaje, że jego raki Raptor ważą 560 gramów para (od tego trzeba odjąć tył raków). W każdym razie raczki z RKS wagę mają przyzwoitą.

+ materiał jest w miarę trwały, więc spokojnie powalczymy w nich kilka sezonów, jeśli nastawiamy się tylko na drytooling w mocnym przewieszeniu

Polecam pomyśleć już perspektywicznie o przyszłym sezonie drytoolowym i powoli zaopatrzyć się w potrzebne komponenty do rakobutów :-)

Super wejście w Sopel. Fot. Maciej Ostrowski

Spostrzeżenia u progu sezonu 2013/2014

W wakacje oddałem buty do podklejenia Michałowi Piątkowi. Poniżej kilka moich uwag:

- Generalnie dobrze to im zrobiło :-) Michał obkleił piętę, zrobił przody, usztywnił włóknem węglowych przez co są sztywniejsze i wspinanie w pionie już im nie straszne. Myślę, że również wytrzymają dłużej.

Rakobut po lekkim tuningu. Fot. dg

- przesunąłem ząb do przodu, przez co już rzadko są sytuację, że rak zeskakiwał ze stopni przy obrocie nogi (wyważanie monopointa, przez zielony boczny).

Agresywnie wysunięty monopoint, jest o wiele lepszy. Fot. dg

- włożyłem również do środka ocieplaną wkładkę filcową. Cieplej, oraz jest mniej miejsca w bucie.

Spód buta po przeróbkach. Fot. dg

Tydzień temu na zawodach w Bratysławie miałem okazję po raz pierwszy ostrzyć monopoint'a. To coś mówi o trwałości. Mam nadzieję, że następne ostrzenie to dopiero następny sezon ;)

Waga buta - tutaj niestety nie mogę powiedzieć ile dokładnie waży, bo nie mam wagi. Stawiam około 800 - 900 gram (raczej bliżej 800).

Jeśli macie pytanie, uwagi to piszcie je w komentarzach, a postaram się na nie odpowiedzieć - dzięki temu również inni czytelnicy być może znajdą odpowiedzi na swoje pytania :-)

Damian Granowski

Ps. rakobuty z tych łyżew hokejowych kojarzą mi się trochę z butami klaunów. Więc jeśli nie chcesz, żeby się z Ciebie śmiali to doładuj ;)

  • Damian Granowski

Nowy Taternik 4/2012-1/2013

Tego „Taternika” otwieramy wstępem o wydarzeniach na Broad Peak. Triumf i tragedia na tym ośmiotysięczniku zbiegły się akurat z zamykaniem numeru. Dlatego postanowiliśmy, że szerszą analizę i relację z wyprawy opublikujemy w kolejnym „Taterniku”, bo – cytując Mieczysława Jastruna – „pośpiech bywa ojcem powierzchowności”.

A co w najnowszym „Taterniku”?

To numer pełen podsumowań roku 2012 w górach, skałach, jaskiniach…

To był również rok Marcina Tomaszewskiego – nowa droga Superbalance na Ziemi Baffina poprowadzona wspólnie z Markiem Raganowiczem, Patagonia z Jakubem Radziejowskim i pierwsze polskie przejście zachodniej ściany Cerro Torre Drogą Ferrariego, a jednocześnie pierwsze polskie wejście klasyczne na szczyt. Tej wyprawie poświęcamy okładkę „Taternika”, a J. Radziejowski napisał przewodnik dla tych, którym marzy się Patagonia…
Choć ostatnio głośno o świetnych przejściach M. Tomaszewskiego w zespole, ten szczeciński alpinista od lat znany jest z samotnych wybitnych wspinaczek. W wywiadzie mówi: „urodziłem się solistą” i dodaje: „wspinanie nie jest częścią mojego życia – jestem nim w całości, w każdej minucie…”. Opowiada też o górskich wyborach i dylematach, o początkach swojego wspinania i pierwszej solowej próbie w Tatrach – na Kazalnicy…
O Kazalnicy rozmawiamy również w tym numerze z Piotrem Xięskim, wiceprezesem PZA, członkiem KW Katowice. Dwa ostatnie sezony letnie poświęcił tej właśnie ścianie, a wszystko zaczęło się od pewnego zakładu… Teraz zarzeka się: „O nic nie będę się już zakładał”.
Polecamy również nowy dział „narciarze wysokogórscy o swojej pasji”, w którym znajdziecie opowieści Adama Maraska, Marka Głogoczowskiego, Adama Gomoli, Oli Dzik i Marcina Zwolińskiego.
Czy można pasję pogodzić z życiem rodzinnym – to temat od lat poruszany w mediach i rozmowach. To także wciąż dylemat dla wielu, którzy górom poświęcają większość swojego czasu. W tym numerze rozpoczynamy cykl artykułów na ten właśnie temat.
Poza tym – jak zwykle – wiele innych tekstów, relacji, porad, stałe rubryki, górskie ciekawostki i dyskusja o artykule Ludwika Wilczyńskiego „Z grani Kościelca na Everest: polski boom himalajski 1971-91”, który opublikowaliśmy w „Taterniku” 3/2012.
Zapraszam do lektury.

Z wielkanocnymi życzeniami, 
Renata Wcisło

Spis treści:

Urodziłem się solistą (wywiad z Marcinem Tomaszewskim)
To był świetny rok dla Polaków (wywiad z Arturem Hajzerem)
Podsumowania roku (P. Drożdż, B. Kowalski, M. Miotk, D. Granowski, G. Tucki, T. Mazur)
Rok 2012 w górach najwyższych (J. Kurczab)
Zdobywanie doświadczenia i selekcja kadry na Lhotse (A. Bielecka)
PZA Kongur Shan 2012 (M. Hennig)
Sandra przesyła kalesony, czyli po 30 latach o zachodniej ścianie Makalu (W. Grzesiok)
Pierwsze wejście na Forgotten Peak (M. Apollo, M. Żołądek)
Trzy drogi na Wielkim Kamieniu (M. Raganowicz)
Pierwsze polskie przejście zachodniej ściany Cerro Torre i najszybsze polskie wejście na Aguja Poincenot (J. Radziejowski)
Patagónicos Desesperados, czyli jak nie dać się zwariować patagońskim wiatrom (J. Radziejowski)
Wspinanie w Algierii (M. Wachowski)
Mali – wspinanie „w najbardziej twardym piaskowcu na świecie” (J. i W. Kwiatkowscy)
Sierpień w Chamonix (W. Ryczer)
Sześć dni w szczelinie lodowej (rj)
Masyw Vinson i przedostatni szczyt do Korony Ziemi (B. Wróblewski)
Tatry letnią porą – próba podsumowania 2012 r. (J. Kuczera)
O nic nie będę się już zakładał (wywiad z Piotrem Xięskim)
Wielka rocznica na plakacie topo (ŁH)
Tatry dla Warszawy (J. Witosiński)
Rozmaitości
Podsumowanie roku 2012 w podziemiach (J. Nowak)
Hagengebirge – 10 lat eksploracji w alpejskich jaskiniach (R. Paternoga)
Tennengebirge 2012 (R. Kondratowicz)
Narciarze wysokogórscy o swojej pasji (A. Marasek, M. Głogoczowski, A. Gomola, A. Dzik, M. Zwoliński)
Między pasją a rodziną – smak „podwójnego życia” (A. Radziejowska, K. Biernacka i M. Gala,
M. Konarski, S. Miernik)
Literatura
Listy do redakcji
Wspomnienia
Pożegnania

Zdjęcia na okładce:
Zachodnia ściana Cerro Torre oraz Jakub Radziejowski i Marcin Tomaszewski na samym wierzchołku tego szczytu.
Fot. Jakub Radziejowski

„Taternik” dostępny jest w EMPIKACH, wybranych sklepach górskich, zakupu można też dokonać przez stronę internetową: http://www.taternik.org/

  • Damian

100 tys. produktów outdoorowych i sportowych na Ceneria.pl

Polscy internauci lubią wyszukiwać najtańsze oferty, stąd też wielka u nas popularność serwisów porównujących ceny. Jeszcze kilka lat temu produkty sportowe i outdoorowe trudno było odnaleźć na ogólnych porównywarkach cen pośród pralek, lodówek i telewizorów. Powstanie Cenerii, specjalistycznej „outdoorowej” porównywarki cen, było odpowiedzią na ten problem. W założeniu jest to serwis skupiony wyłącznie na outdoorze i sporcie. Nie tylko porównujący ceny, jak ma to miejsce na ogólnych serwisach, ale również rzetelnie informujący o technologiach, nowościach rynkowych, promocjach w sklepach, a także prezentujący testy sprzętu. Po 5 latach funkcjonowania w sieci baza produktów Cenerii przekroczyła 100 000!

Można śmiało stwierdzić, że obecnie jest to miejsce prezentujące największą ilość produktów outdoorowych w polskiej sieci. Serwis dynamicznie się rozwija i jego redaktorzy zapowiadają, że na kolejne 100 000 będziemy czekać zdecydowanie krócej.

Znajdź coś dla siebie pośród 100 tys. produktów na www.ceneria.pl! Wyłącznie to, czego potrzebujesz:

Więcej informacji na:

ceneria.pl
facebook

  • kingaz

Kronika TOPR 25.03.2013

21 marca rozpoczęła się kalendarzowa wiosna. W Tatrach i na Podhalu nastała natomiast zima, zupełnie jak w lutym. Intensywne opady śniegu, mróz i wiatr wybiły z głów marzenia o wiośnie, cieple i krokusach. W dniach 21 i 22 marca, podczas ciągłego, intensywnego opadu, spadło w Tatrach około 80 cm śniegu. TOPR ogłosił IV stopień zagrożenia lawinowego. W wyniku obfitych opadów, schronisko w 5-ciu Stawach zostało odcięte od świata. Zarówno wszelkie wędrówki po Tatrach, jak i jazda na nartach w rejonie Kasprowego Wierchu, stały się praktycznie niemożliwe. Na szczęście, pod koniec tygodnia opady śniegu ustały i, mimo mrozu, ukazało się słońce. Pokazały się także pokryte grubą warstwą śniegu, widoczne z daleka, Tatry.  Takie warunki to raj dla freeraidowców, dlatego w sobotę i niedzielę, w wielu miejscach widać było ślady zjazdów w głębokim, puchatym śniegu. Na szczęście, mimo zagrożenia lawinowego, nie doszło do żadnego wypadku.

W Tatrach tydzień minął spokojnie. Jak zwykle, trochę pracy mieli ratownicy pełniący dyżury w stacjach narciarskich.
W czwartek, 20 marca, poszukiwano turysty, który miał wybrać się najpierw na Babią Górę, a potem dotrzeć do Morskiego Oka. Ponieważ mężczyzna nie dawał znaku życia, zaniepokojona żona zadzwoniła do TOPR, prosząc o rozpoczęcie poszukiwań. Sprawdzono tatrzańskie schroniska, próbowano się dodzwonić do zaginionego, sprawdzano nawet parkingi u wylotu dolin, by ewentualnie odnaleźć jego samochód. Wszystko na nic. Poproszono także policję o namierzenie telefonu komórkowego poszukiwanego. Okazało się, że aparat logował się do przekaźników w Rabce i w rejonie Mszany. Do działań włączyła się Grupa Podhalańska GOPR. Turystę namierzono w schronisku… na Turbaczu. A wystarczył przecież jeden telefon do domu, aby nie angażować policji, TOPR-u i GOPR-u do, jak się okazało, niepotrzebnych poszukiwań.

Na najbliższy Wielki Tydzień, w Tatrach przewidywane są opady śniegu, mróz i wiatr. Dopiero pod koniec tygodnia ma się nieco ocieplić, ale święta zapowiadają się raczej śnieżne.

W związku z opadami śniegu większość stacji narciarskich będzie funkcjonować w Święta Wielkanocne. Tak więc przyjeżdżając na Podhale na świąteczny wypoczynek warto zabrać ze sobą narty i skorzystać z dobrych zimowych warunków. W Tatrach aktualnie obowiązuje III stopień zagrożenia lawinowego. Szlaki są zasypane, a torowanie wymaga sporo sił.
Przed nami Święta Wielkanocne.

Wszystkim mieszkańcom Podhala, a także przybyłym na świąteczny wypoczynek gościom, ratownicy TOPR, mimo zalegających śniegów, życzą wiosny w sercach

  • Damian

New Vision - Ueli Steck

"New Vision" to film o nowym etapie w życiu Ueli Stecka. Po tym jak lekarze zalecili mu rezygnację z biegania, ambitny Szwajcar postanowił połączyć zdobywanie szczytów i lot na glajcie pod bazę następnego. Najpierw jednak trzeba było nauczyć się latać :-)

Jeszcze w tym sezonie Ueli planuje przenieść tą ideę w góry wysokie. Jesienią 2013 roku, zapewne będziemy wiedzieć więcej :)

Dotychczasowe dokonania Ueli Stecka w tej dziedzinie, to tzw. "Oberlandzka trójca"

  • Damian

List otwarty IŚW Nasze Skały do fundacji "Wspinka"

LIST OTWARTY INICJATYWY ŚRODOWISK WSPINACZKOWYCH „NASZE SKAŁY” DO FUNDACJI ROZWOJU WSPINACZKI „WSPINKA”

Kraków, 25 marca 2013 r.

Kol. Mariusz Paradowski
Prezes Fundacji Wspierania Rozwoju Wspinaczki „Wspinka”

Zwracamy się do Ciebie w sprawie bardzo ważnej dla przyszłości wspinania w Polsce. Jak wiesz, wiele rejonów wspinaczkowych jest zagrożonych zamknięciem lub ograniczeniem dostępu. Jako przedstawiciele przynajmniej części środowiska wspinaczkowego i jednocześnie zwykli wspinacze chcielibyśmy, aby działania w sprawach dostępowych były odpowiednio koordynowane. W naszej opinii, szczególnie rozmowy z przedstawicielami władz samorządowych i służb ochrony przyrody powinny być prowadzone w porozumieniu ze wszystkimi zainteresowanymi klubami i organizacjami. W związku z tym, dla dobra całego polskiego środowiska wspinaczkowego liczymy, że kierowana przez Ciebie Fundacja nawiąże z nami współpracę w następujących sprawach:

  1. Stworzenie platformy wymiany informacji o działaniach podejmowanych przez obie organizacje.
  2. Zagospodarowanie wspinaczkowe kamieniołomów „Liban” i „Krzemionki” w Krakowie.
  3. Udostępnianie obszarów chronionych, ze szczególnym naciskiem na rezerwaty przyrody woj. małopolskiego (współpraca z RDOŚ Kraków)
  4. Działania dostępowe w Sudetach, przede wszystkim w szeroko rozumianej okolicy Jeleniej Góry.

I ostatnia sprawa – w związku z tym, że wysłałeś do Włodka Porębskiego i Mariusza Biedrzyckiego e-maile z kategorycznym żądaniem sprostowania nieprawdziwych Twoim zdaniem informacji (link do załącznika), deklarujemy, że bardzo chętnie wyjaśnimy wszystkie nieporozumienia. Chcieliśmy to zrobić na Krakowskim Panelu Dyskusyjnym, 26 lutego 2013 r. – niestety nie wziąłeś w nim udziału. W związku z tym zapraszamy Cię na spotkanie, oczywiście otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Sami chętnie usłyszelibyśmy wyjaśnienia dotyczące niektórych sformułowań na temat działań osób zaangażowanych w pracę na rzecz „Naszych Skał”, które pojawiały się na stronie „Wspinki” i w Twoich komentarzach na forach dyskusyjnych. Liczymy, że po wyjaśnieniu wszelkich nieporozumień będziemy mogli wspólnie pracować dla dobra środowiska wspinaczkowego.

Ze wspinaczkowym pozdrowieniem:

Mariusz Biedrzycki, Przewodniczący Rady IŚW „Nasze Skały”, biolog
Piotr Drożdż, członek Rady Założycieli IŚW „Nasze Skały”, redaktor naczelny czasopisma Góry
Tomasz Gołąbek (KW Kraków), członek Rady IŚW „Nasze Skały”, (współpraca z mediami), COTG PTTK Kraków
Wojciech Grzesiok (KW Gliwice), członek Rady IŚW „Nasze Skały”, członek Zarządu Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im J. Kukuczki
Miłosz Jodłowski (KS Korona), członek Rady IŚW „Nasze Skały”, (ochrona przyrody, planowanie przestrzenne), Komisja Wspinaczki Skalnej PZA, dr nauk o Ziemi
Michał Kajca (Wrocławski KW), fundraiser IŚW „Nasze Skały”, Komisja Wspinaczki Skalnej PZA
Marek Karnecki, webmaster IŚW „Nasze Skały” i PZA
Dariusz Piętak (KW Katowice, Klub Speleologiczny AVEN), koordynator regionalny IŚW „Nasze Skały” na Jurę Środkową
Włodzimierz Porębski (Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego, Speleoklub Dąbrowa Górnicza), dyrektor operacyjny IŚW „Nasze Skały”, geolog
Krzysztof Śliwa (KW Częstochowa), koordynator regionalny IŚW „Nasze Skały” na Jurę Północną
Jacek Trzemżalski (KS Korona). członek Rady Założycieli IŚW „Nasze Skały”, Komisja Wspinaczki Skalnej PZA, koordynator regionalny IŚW „Nasze Skały” na Podkarpacie
Piotr Xięski (KW Katowice), członek Rady IŚW „Nasze Skały”, wiceprezes Polskiego Związku Alpinizmu

Źródło: naszeskaly.pl

  • Damian