Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

14 edycja Kandersteg Ice Festival

Na początku stycznia odbyła się jubileuszowa edycja Kandersteg Ice Festival. W tym roku w festiwalu wzięło udział kilka setek osób. Oprócz zawodów, odbyły się prezentacje wspinaczy (m. in. Adam Ondra, Stefan Glowacz,).

Poniżej wyniki:

Kobiety

1  Barbara  Zwerger
2  Petra  Müller
3  Felicitas  Feller

Faceci

1  Patrick  Aufdenplatten  /4.36min
2  Markus  Bendler  6.20
3  Nicolai  Primerov  14/4.34

Więcej o festiwalu znajdziecie tutaj. A my zapraszamy na film podsumowujący imprezę

  • Damian

Jaskinia Jasna nad Wisłą

W sieci pojawiło się topo Jaskini Jasnej nad Wisłą, autorstwa Krzyśka Rychlika (szkoła wspinania Vertical Limits). Przypomnijmy, że Jasna oferuje parę ciekawych dróg, z czego dwie: Czerwony Smok i Skywalker zasługują na szczególną uwagę ponieważ oferują kilka metrów wspinania w dachu po dobrych chwytach. Jest to więc świetny poligon dla wszystkich, którzy chcieliby spróbować czym pachnie drajtul w dachu.

Skywalker. Fot. Vertical Limits

Wspinanie na własną odpowiedzialność:

Prawa strona jaskini jest zasadniczo lita i nie ma obawy, że wszystko spadnie, ale lewa strona to zupełnie inna historia. Kamienie spadają samoczynnie i istnieje poważne niebezpieczeństwo, że jaskinia się w pewnym momencie zawali. Najlepiej tam w ogóle nie chodzić!

Topo sciągnięcie tutaj.

Przypominamy, że całościowe topo Zakrzówka ukazało się w grudniowych GÓRach.

  • Damian

Wyprawa zimowa PZA na Broad Peak - 1.02

Czworo wspinaczy Artur Małek, Tomasz Kowalski, Maciej Berbeka i Adam Bielecki znajdują się w obozie II i wszyscy oni spędzą tu noc. W dniu dzisiejszym Tomek i Artur zajęci byli przenoszeniem obozu II. Jak się okazało stał on zbyt nisko, bo tylko na 6050 m - od dziś dopiero ma poprawną lokalizację na 6200 m.

Maciej i Adam doszli z bazy do obozu II przed zmierzchem. Cała czwórka w dniu 2.02 planuje zejść do bazy, skąd w górę do obozu II ma z kolei wyruszyć kierownik z 3. wspinaczy pakistańskich.

Żródło: polskihimalaizmzimowy.pl

  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl
  • Autor: Fot. arch. Polski Himalaizm zimowy
  • Autor: Fot. arch. polskihimalaizmzimowy.pl

  • Damian

Na własnej od dołu - Senza Piombo M10

Albert Leichtfried I Benedikt Purner wytyczyli Senza Piombo w Langental. Drogę mikstową o trudnościach M10. Co najlepsze to wytyczonej od dołu na własnej!

Benedikt Purner na trzecim wyciągu. Fot. Albert Leichtfried

7 lat wcześniej Albert wytyczył tutaj znaną drogę Illuminati. Tym razem doskonałe warunki pozwoliły na przejście Senza Piombo. Panowie wystartowali 27 stycznia. Pierwszy wyciąg oferował „dziwne M6” wspinanie. Drugi wyciąg to lodowe WI5 wyprowadzające na półkę. W tym miejscu droga zmienia charakter na syte przewieszenie.

Benedikt – mocno zmotywowany – zostawił haki i spity na stanowisku i postanowił „zobaczyć czy przejście jest możliwe”. Skończyło się na M9 OS na własnej :-)

Kolejny wyciąg poprowadził Albert. Próby skończyły się na dwóch lotach, w tym jeden z wyrwanym camalotem. Stanęło na trzydniowym reście.

Senza Piombo topo. Fot. arch. Albert Leichtfried

30 stycznia Zespół wrócił na drogę i już wszystko zagrało. Była walka, lecz zakończona szczęśliwie na topie.

Źródło: albertleichtfried.at

  • Damian

Kazalnica Mięguszowiecka / Długosz (VI, A1), VIII

Lewą depresją ściany "Lewa Kazalnica", "Długosz" (VI, A1), klasycznie VIII - Jedna z najwspanialszych zimowych dróg w polskich Tatrach

K. Korn podczas hakówki na Kazalnicy

Krzysiek Korn podczas haczenia ścianki z nitami na Długoszu. Fot. Piotr Sułowski

Wycena: (VI, A1), klasycznie VIII

Długość: 10 wyciągów

Czas przejścia: 6h

Lokacja:  Kazalnica / Kazalnica Mięguszowiecka

Uroda: Sam oceń, jeśli przeszedłeś

Wystawa: N

Charakter: trawy / zacięcia / hakówka /

Zagrożenia obiektywne: ?

Pierwsze przejście letnie: 1955, 19-21 lipca. Zespół: Jan Długosz, Czesław Momatiuk

Pierwsze przejście zimowe: 1958, 2-3 kwietnia. Zespół: Henryk Furmanik, Jerzy Warteresiewicz, Adam Wojnarowicz i jan Zacharzewski

Pierwsze przejście klasyczne: 1995, 28 lipca - Zespół: Jacek Kantyka, Jacek Zaczkowski

Dojście

Ze schroniska w Morskim Oku podchodzimy czerwonym szlakiem na próg Czarnego Stawu, skąd idziemy w prawdo pod ścianę Kazalnicy Mięguszowieckiej. Czas podejścia to około 1 godzina.

Opis

Fragment od Janka Żurawskiego:

"W górze szybszy i prostszy jest prawy wariant; ten lewy (oryginalny) jest mało chodzony i pewnie syfiasty. Można jeszcze pójść jak narysował Pafnuc na s. 112 (końcówką Kantu Filara).Te piorunki na schemacie to oznaczenia gorszej asekuracji (szary) i słabej (czarny)."

Nikt jesze nie dodał opisu. Możesz być pierwszy!

Zejście

Sprzęt

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Znasz ciekawostki o tej drodze? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tej drodze? Podziel się nimi

Topo

Źródło: Kazalnica - drogi zebrane, wyd. KW Warszawa, s. 106, według rys. Artura Paszczaka, wersja poprawiona przy udziale Roberta Nejmana i Andrzeja Makarczuka

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tej drodze? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

  • Damian

Garść mocnych przejść w Patagonii

Wyjątkowo dobre warunki jak na Patagonię, zaowocowały wysypem świetnych przejść. Ze względu na ich ilość nie jesteśmy wstanie opisać wszystkich dokładnie. Wygląda na to, że ten sezon będzie wyjątkowy pod względem ilości przejść.

Widok na Filar Goretta. Fot. arch. Luka Krajnc

Aguja de l’S

Na tym małym szczycie w grupie Fitz Roy działali Amerykanie - Josh Huckaby i Mikey Schaefer, którzy wytyczyli Carney Papas 7a+, A0. Nowość biegnie wzdłuż serii ewidentnych rys pomiędzy The Gentlemen's Club i The Wormhole Theory.

Cerro Torre

Na tej wyjątkowej górze działali Colin Haley i Chad Kellogg. Efektem ich wspinania była kombinacja The Corkscrew, która najpierw biegnie wzdłuż SE arête następnie przewija się na zachodnią ścianę by połączyć się z Ragni Route. Ta logiczna linia została pokonana w 2008 roku przez Ole Lied i Atle Saeland, którzy mając w planach klasyczne przejście, zostali zatrzymani przez grzyb śnieżny na początku Wariantu Salvaterry. Dlatego przez 70 metrów używali spitów na Drodze przez Kompresor. Haley i Kellogg nie korzystali z nich, dzięki czemu mogą sobie zaliczyć pierwsze „czyste przejście”.

The Corkscrew na Cerro Torre. Fot. Damian Llabres / www.solararg.com.ar

Fitz Roy

Flavio Daflon i Sergio Tartari wytyczyli nową drogę Samba do Leao. Przejście trwało trzy dni i odbyło się w stylu alpejskim. Nowość startuje na lewo od Tehuelche, przecina w górnej części Afanassieff. Łącznie ma 30 wyciągów, w tym 28 dziewiczym terenem, który nie przekracza francuskiego 6c.

Linia drogi The Real Kekec. Fot. Rolando Garibotti

Na początku roku słoweński zespół (Luka Krajnc i Tadej Krišelj) wytyczył The Real Kekec na filarze Goretta. Nowa droga zaczyna się na lewo od Hudičeva Zajeda zwanego Diabelskim Zacięciem, linii wytyczonej również przez Słoweńców. The Real Kekec ma jeden wspólny wyciąg z Diabelskim Zacięciem, a następnie odbija w prawo w 800 metrów dziewiczego terenu. Już pod koniec samego filara ma wspólny wyciąg z Casarotto. Po biwaku na szczycie Słoweńcy zjechali Drogą Francuską. The Real Kekec ma trudności do 6c+, A2. Wytyczona w stylu alpejskim, bez spitów w pięciodniowej akcji górskiej.

Źródło: planetmountain.com, pataclimb.com

  • Damian

Goryonline.com

Źródła nie znaleziono