Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Kronika TOPR 28.01.2013

Koniec stycznia a u nas zima taka mało śnieżna. Śnieg sypał w całej Polsce a na Podhale  za nic nie chciał dotrzeć.  Dobrze, że w ostatnich dniach trzymał spory mróz, który sprawił, że śnieg zalegający na naśnieżnych trasach jak i w samych Tatrach wytrzymał wcześniejsze na szczęście krótkie ocieplenie.  Feryjni narciarze mieli gdzie pojeździć.

Ratownicy mieli sporo pracy na stokach narciarskich. Przez pierwszy dwutygodniowy feryjny okres doszło do wielu wypadków narciarskich. Mniej pracy mieli ratownicy w Tatrach choć i tam doszło do kilku interwencji. I tak:


W dniu 24.01. na trasach Kotelnicy Białczańskiej 12-letni narciarz z Brodnicy w wyniku upadku doznał kontuzji 2 nóg w tym otwartego złamania kości podudzia. Rannego narciarza do szpitala przetransportowano śmigłowcem.

Po godz. 15.30 do Centrali TOPR zadzwonili dwaj taternicy z informacją, że zapchali się gdzieś w płd. zbocza Świnicy. Boją się schodzić trudnym terenem, proszą o pomoc. W tamten rejon ratownicy polecieli śmigłowcem. Z jego pokładu dostrzeżono oczekujących na pomoc taterników.  Jeden z ratowników został opuszczony windą do taterników. Taternicy zostali wpięci do końca stalowej linki wciągarki , wciągnięci na pokład będącego w zawisie śmigłowca i przetransportowani do Zakopanego.

W dniu 25.01. z Kalatówek do szpitala przetransportowano 15-letnią narciarkę, która w wyniku upadku doznała urazu barku.

W dniu 26.01. poproszono o przylot śmigłowca TOPR do Lubomierza, gdzie na tamtejszej trasie narciarskiej  poważnego urazu kręgosłupa, klatki piersiowej i ręki doznała 43-letnia mieszkanka Nowego Miasta. Ranną przetransportowano do specjalistycznej kliniki do Krakowa.

Po godz. 13-tej wezwano ratowników na Kalatówki gdzie urazu barku doznał 42-letni narciarz z Darłowa. Rannego po udzieleniu I pomocy przetransportowano do szpitala.

Na najbliższe dni przewidywane jest  ocieplenie , wiatr  i opady śniegu. Taka sytuacja może doprowadzić do wzrostu zagrożenia lawinowego. Przed wyruszeniem w góry należy zapoznać się z aktualnie panującymi warunkami w Tatrach w tym z ogłoszonym zagrożeniem lawinowym

Źródło: topr.pl

  • Adam Marasek

Komin zawrotów WI6/IV

Komin zawrotów (WI6/IV) - Jeden z najtrudniejszych tatrzańskich lodospadów.

Wycena: WI6/IV

Zagrożenia obiektywne:

Nachylenie: 90 stopni

Długość / liczba wyciągów: 4 wyciągi pionowych sopli

Czas przejścia:

Wysokość podstawy n.p.m.:

Lokalizacja: Tatry / w Czarnej Jaworowej Dolinie na Małej Kapałkowej Turni (Kapałkowa Grań)

Namiary GPS:

Wystawa:

Czas podejścia:

Uroda:

Pierwsze przejście: 1981, 28 grudnia. Zespół: M. Marek, T. Jánoš.

Dojście

Opis

Nikt jesze nie dodał opisu. Możesz być pierwszy!

Zejście

Sprzęt

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Znasz ciekawostki o tym lodospadzie? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tym lodospadzie? Podziel się nimi

Topo

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tym lodospadzie? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

  • Max

Lodowy maraton Daniego Arnolda

Szwajcarski wspinacz Dani Arnold, urządził sobie ostatnio "małą sesję treningową". Mówią Wam coś nazwy Flying Circus, Mach 3 i Crack Baby? Jeśli tak, to wyobraźcie sobie je w jeden dzień :-)

Dani Arnold na Flying Circus. Fot. Thomas Senf

17 stycznia Dani pojawił się w szwajcarskim Breitwangflue gdzie poprowadził wszystkie powyższe drogi. Łącznie około 650 metrów wspinania. Wszystko na prowadzeniu.

Wystartował o 5.30 z Kanderstegu, o 8 rano wraz z Walterem Fetscherem wbił się w hiperklasyk Roberta Jasper - Flying Circus (M10, 165 metrów). Ze względu na małą ilość lodu na pierwszym wyciągu, zespół poszedł łatwiejszym wariantem.

Dani Arnold na Mach 3. Fot. Thomas Senf

o 11.30 Renato Gisler i Arnold wbili się w Mach 3, (IV M9, 150 m). Linia Roberta Jaspera i Markusa Stofera nie poddała się bez walki.

O 16.30 Arnold ponownie z Fetscherem wystartowali Crack Baby. Do połowy warunki były dobre, lecz później lód okazał się bardzo kruchy. O 21.00 było już po wszystkim.

Flying Circus
165 m, 5 wyciągów, M10
Pierwsze przejście: Robert Jasper, 1998

Mach 3
150 m, 4 wyciągi, IV M9
Pierwsze przejście: Robert Jasper, Markus Stofer 2003

Crack Baby
340 m, 11 wyciągów, IV WI 6
Pierwsze przejście: Xavier Bongard, Michael Gruber 1993

Źródło: planetmountain.com

  • Damian

Polacy w Dolomitach - lista przejść

Witajcie, jeśli znalazłeś się już na tej stronie, to zapewne otrzymałeś tego linka ode mnie, lub "pocztą pantoflową". Jestem właśnie w trakcie pisania monografii o polskich dokonaniach wspinaczkowych w Dolomitach (która mam nadzieję, że ukaże się w GÓRACH). Temat równie obszerny co ważny dla historii polskiego alpinizmu. O ile do lat 80tych wszystko mniej więcej jest wiadome (dzięki relacjom w Taternikach), tak w późniejszych latach przejść w Dolomitach było niewiele, albo wspinacze tego tak nie rozgłaszali? W każdym razie chciałbym również napisać o wielu przejściach mających miejsce w okresie 1980 - 2013.

Możesz pomóc mi na kilka sposobów:

- Przesłać mi przejścia z lat 1857-2013 o których wiesz, a których nie ma na poniższej liście. Idealnie jeśli jest to wejście wartościowe sportowo (pierwsze przejścia letnie i zimowe, polskie i w ogóle, przejścia solo i freesolo, łańcuchówki, Kobiece (zwłaszcza!), itp). Możesz je napisać Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., telefonicznie (794-010-870), lub w komentarzach na tej stronie (prosiłbym o zapisanie maila, tak abym mógł się ewentualnie skontaktować).

- Zadeklarować chęć podzielenia się np. zdjęciami, wspomnieniami, ciekawymi anegdotkami ze wspinania w Dolomitach

- wszelkie inne pomysły mające urozmaicić historię mile widziane :)

Damian Granowski

Niepełna lista polskich przejść w Dolomitach*

* Przejścia pochodzą z wielu źródeł (internet, książki, opracowania, Taterniki). Jest jeszcze niepełna, oraz mogą się w niej pojawić błędy. Jeśli zauważycie nieścisłości to prosiłbym o korektę.

Pogrubione przejścia zasługują na bliższe przyjrzenie się. Nie znalazłem jeszcze w źródłach (jestem w trakcie przeszukiwania) dokładnych dat przejścia, lub partnerów,

Lista polskich przejść w Dolomitach

1891, 8 sierpnia – Sas Della Porta (2970 m). I wejście południową granią. Zespół: T. Smoluchowski, F. Benesch, W. Merz

1892, 24 lipca – Westl. Fermedaturm (2810 m). III wejście nową drogą. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, R. Lenk, H. Lorenz

1892, 1 sierpnia – Dritte Cirspitze (ok. 2500 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, R. Lenk, H. Lorenz

1892, 7 sierpnia – Höchste Rotspitze (2387 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, R. Lenk, H. Lorenz, W. Merz,

1892, 8 sierpnia – Sas da Lec (2935 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, H. Lorenz, W. Merz, V. Vessely

1892, 10 sierpnia – Rotspitze (zach. wierzchołek, 2379 m). I wejście. Zespół: M. Smoluchowski, H. Lorenz, V. Vessely

1892, 13 sierpnia – Gamsburg (2990 m) i Mesules (wsch. wierzchołek, 2996 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, H. Lorenz, V. Vessely

1892, 18 sierpnia – Piz Ciavazes (2836 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, H. Bertram, M. Binn, H. Lorenz, O. Nafe

1892, 25 sierpnia – Östliche Cirspitze (2580 m). I wejście. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, H. Bertram, M. Binn, H. Lorenz, O. Nafe

1893, 14 sierpnia – Lauriswand (2811 m). I wejście. Zespół: M. Smoluchowski, F. Benesch.

1893, 5 września – Cinque Dita (2997 m). I trawersowanie, oraz pierwsze wejście bez przewodnika. Zespół: M. i T. Smoluchowscy, H. Lorenz, V. Vessely

1894, 27 lipca – Zehner (2911 m). I wejście: M. Smoluchowski, W. Merz, O. Schuster, oraz przewodnik H. Moser

1907, 18 lipca – Cima Ovest di Lavaredo (2974 m). X wejście wsch. ścianą. Zespół: Janusz Chmielowski, Katherine Bröske, oraz przew. Franz Wenter i Agostino Verzi

1907, 19 lipca – Cima Piccola di Lavaredo (2882 m). Drogą pierwszych zdobywców. Zespół: Janusz Chmielowski, przew. A. Verzi

1907, 25 lipca – Catinaccio (2981 m). Wschodnią ścianą, drogą angielską (z 1896 roku). Zespół: Janusz Chmielowski, A. Kroebel, oraz przew. Tita Piaz i Franz Wenter

1907, 26 lipca – Torri di Vajolet (2805 m). Trawers wszystkich trzech turni. Zespół: Janusz Chmielowski, A. Kroebel, oraz przew. Tita Piaz i Franz Schroffenegger

1907, 27 lipca – Punta Emma – VI przejście pn.-wsch. Ściany, drogą Piaza. Zespół: Janusz Chmielowski, A. Kroebel, oraz przew. Tita Piaz i Franz Schroffenegger

1907, 28 lipca – Vajolet-Hauptturm (2821 m). II przejście pd.-zach. Ściany. Zespół: Janusz Chmielowski, A. Kroebele, oraz przew. Tita Piaz, Franz Schroffenegger

 

1962, 27 sierpnia – Cima D'ombretta, zachodnią ścianą. Zespół: Józef Nyka i Adam Szurek

1962, 27 sierpnia – Marmolada, południowo-zachodnią ścianą, Drogą Conforto-Soldà (VI+). Zespół: Maciej Popko i Ryszard Zawadzki, 29-30 sierpnia Józef Nyka i Adam Szurek.

1962, 31 lipca-1 września – Marmolada, filarem południowej ściany VI+. Zespół: Andrzej Heinrich i Lucjan Saduś

1962, 9 września – Cima Grande di Lavaredo, północną ścianą Drogą Comiciego VI. Zespół: Maciej Popko i Ryszard Zawadzki

1962, 9 września – Cima Piccola di Lavaredo, drogą Spigolo Giallo VI. Zespół: Andrzej Heinrich, Lucjan Saduś

1962, 11 września – Cima Grande di Lavaredo, północną ścianą, Drogą Comiciego. Zespół: Andrzej Heinrich i Lucjan Saduś

1962, 12-13 września – Cima Ovest di Lavaredo, północną ścianą, Drogą Cassina VI+. Zespół: Józef Nyka i Adam Szurek

1962, 13 września – Cima Ovesdt di Lavaredo, północno wschodnim filarem V. Zespół: Andrzej Heinrich i Ryszard Zawadzki, drugi zespół: Maciej Popko i Lucjan Saduś

1963, 10 sierpnia – Torre di Valgrande, północno zachodnią ścianą, drogą Carlesso-Menti VI+. Zespół: Janusz Kurczab i Ryszard Szafirski. Drugi zespół (Andrzej Heinrich i Józef Nyka) przeszli tą drogę w terminie 10-11 sierpnia

1963, 12-13 sierpnia – Civetta, północno-zachodnią ścianą, Drogą Solledera VI. Zespół: Eugeniusz Chrobak i Tadeusz Łaukajtys. Drugi zespół (Andrzej Heinrich i Józef Nyka) przeszli tą drogę w terminie 16-17 sierpnia

1963, 16-17 sierpnia – Punta Tissi, pn.-zach. Ścianą, drogą Philippa i Flama (XI przejście). Zespół: Janusz Kurczab, Ryszard Szafirski

1963, 25-27 sierpnia – Cima Grande di Lavaredo, północną ścianą, drogą Hasse-Brandler. Zespół: Andrzej Heinrich i Józef Nyka

1963, 25-27 sierpnia – Cima Grande di Lavaredo, północną ścianą, Superdirettissimą (Droga Kauschkego). Szóste przejście. Zespół: Eugeniusz Chrobak, Tadeusz Łaukajtys

1963, 3-5 września – Cima Ovest di Lavaredo, przez Spigolo Scoiattolli VI+, trzecie przejście. Zespół: Janusz Kurczab, Ryszard Szafirski

1963, 3-5 września – Cima Oest di Lavaredo, północną ścianą, Direttissimą włosko-szwajcarską VI+. Zespół: Andrzej Heinrich, Józef Nyka

1964, 22 lutego – Tofana, przez Primo Spigolo di Rozes. Zespół: Jerzy Krajski, Janusz Kurczab, Ryszard Rodziński i Ryszard Szafirski.

1964, 22-26 lutego – Tofana di Rozes, południową ścianą, Drogą Stössera, I przejście zimowe. Zespół: Jerzy Krajski, Janusz Kurczab, Ryszard Rodziński, Ryszard Szafirski

1964, 4-7 marca – Cima Ovest di Lavaredo, przez Spigolo Scoiattoli (Filar Wiewiórek), I przejście zimowe do tarasu pod szczytem, bez wejścia na wierzchołek. Zespół: JerzyKrajski, Ryszard Rodziński

1965, 5 sierpnia – Quarta Pala, od południa. II wejście z nowym wariantem. Zespół: Jan Junger, T. Łaukajtys, Józef Nyka, Jan Poręba

1965 5-7 sierpnia – Monte Pelf, zachodnią ścianą VI, I wejście. Zespół: Zbigniew Jurkowski, Andrzej Nowacki

1965, 20-23 sierpnia – Schiara, północno-zachodnią ścianą VI+. I wejście tzw. „Wielkie Zacięcie”. Zespół: Jan Junger, Tadeusz Łaukajtys, Józef Nyka, Jacek Poręba.

1965, 17 września – Torre Stabeler, drogą Fehrmanna. Zespół: Wanda Błaszkiewicz, Zbigniew Kirkin-Dziędzielewicz i W. Kuschel

1967, 4-5 sierpnia – Cima su Alto, Drogą Livanosa VI+. Zespół: Kazimierz Liszka, Adam Trzaska

1967, 4 sierpnia – Cima Della Busazza, zachodnim filarem IV/V. Zespół: Roman Bebak, Janusz Fereński

1967, 4-5 sierpnia – Cima Della Busazza, środkiem południowo-zachodniej ściany V/VI. III przejście z nowym wariantem. Zespół: Jan Junger, Ryszard Zawadzki

1967, 15-18 i 21-25 sierpnia - Cima del Burél, południowo-zachodnią ścianą VI+, 1400 m. I przejście. Zespół: Roman Bebak, Jerzy Brudny, Janusz Fereński, Giorgio Garna, Gianni Gianneselli, Jan Junger, Kazimierz Liszka, Adam Trzaska, Ryszard Zawadzki

1968, 31 lipca – Torre Venezia, pd. Ścianą, drogą Tissiego. Zespół: Ryszard Kowalewski, Jan Kiełkowski, Adam Uznański.

1968, 1-3 sierpnia – Monte Agner, nowa droga pn. ścianą. Zespół: Jerzy Brudny, Marian Kata, Kazimierz Liszka, Adam Trzaska, Ryszard Zawadzki

1968, 13-14 sierpnia – Pan di Zucchero (2726 m), nowa droga przez pn.-zach. Ścianę Punta Civetta. Zespół: Roman Bebak, Janusz Fereński, Ryszard Kowalewski

1968, 13-14 – Monte Agner, pn.-zach. Filarem. Zespół: Ryszard Zawadzki i Thomas Kerrich

1969, 21-24 marca (po 20 marca ale w warunkach zimowych) - Cima Scotoni południowo-zachodnią ścianą, Via Ivano Dibona (droga Wiewiórek z zimy 1969). Drugie przejście. Zespół: Janusz Kurczab, Andrzej Mróz

1970, 8 sierpnia – Cima Canali (2897 m), zach. ścianą, drogą Buhla. Zespół: Piotr Jasiński, Marek Kowalczyk

1970, 13 sierpnia – Croda del Settimo Alpini, zach. ściana, II przejście przez „Grań Portale”. Zespół: Andrzej Dworak, Andrzej Mierzejewski

1970, 13 sierpnia – Schiara, pd. Ścianą, „Wielkim Zacięciem”. Zespół: Piotr Jasiński, Marek Kowalczyk.

1970, 22-23 sierpnia – Cima del Pizzon (2238 m), I wejście wschodnią ścianą. Zespół: Andrzej Dworak, Janusz Fereński, Piotr Jasiński, Marek Kowalczyk, Andrzej Mierzejewski, Ryszard Zawadzki

1972, 23-26 lipca – Torre Trieste, nowa droga na pd. Ścianie. Zespół: Jerzy Kalla, Jerzy Kukuczka, Tadeusz Łaukajtys, Zbigniew Wach

1972, 1 sierpnia – Torre Venezia, pd. Ścianą, drogą Tissi'ego. Zespół: Jerzy Kalla, Zbigniew Wach

1972, 4-5 sierpnia – Bancon, pd.-wsch filarem, I przejście. Zespół: Jerzy Kalla, Jerzy Kukuczka, Tadeusz Łaukajtys, Zbigniew Wach

1972, 7 sierpnia – Punta Civetta, pn.-zach. Ścianą, drogą Aste-Susatti. Zespół: Jerzy Kukuczka, Zbigniew Wach

1972, 6-7 sierpnia – Cima Della Busazza, zach. filarem. Zespół: Janusz Baranek, Jerzy Sznytzer

1972, 11-12 sierpnia – Civetta, pn.-zach. Ścianą, drogą Solledera. Zespół: Janusz Baranek, Jerzy Sznytzer

1973, 18-23 marca – Marmolada d'Ombretta, południową ścianą, Via dell'Ideale. Pierwsze zimowe przejście. Zespół: Jerzy Kukuczka, Janusz Kurczab, Marian Piekutowski, Janusz Skorek, Zbigniew Wach

1973, 11 lipca – Pan di Zucchero, pn.-zach. Ścianą, drogą Tissi'ego. Zespół: Bogdan Nowaczyk, Krzysztof Wielicki

1973, 13 lipca – Torre di Valgrande, pn.-zach. Ściana, drogą Rowe-Mc Keith. Zespół: Aniela Lizoń-Łukaszewska, Andrzej Ptak

1973, 13 lipca – Punta Civetta, pn.-zach. Ścianą, drogą Andrich-Fae. Zespół: Bogdan Nowaczyk, Krzysztof Wielicki

1973, 18 lipca – Torre di Valgrande, pn.-zach. Ścianą, drogą Carlesso-Menti. Zespół: Aniela Lizoń-Łukaszewska i Andrzej Ptak, oraz Wojciech Dzik, Marek Pronobis.

1973, 2-3 sierpnia – Torre Trieste, pd. Ścianą, drogą Carlasso-Sandri. Zespół: Ryszard Malczyk, Witold Sas-Nowosielski

1973, 2-3 sierpnia – Torre Trieste, pd. Ścianą, drogą Cassina. Zespół: Jerzy Kalla, Jerzy Łabędzki

1973, 7-9 sierpnia – Castello Delle Nevere (2599 m), I wejście zach. filarem. Zespół: Jerzy Kalla, Ryszard Malczyk, Jerzy Łabędzki, Witold Sas-Nowosielski

1974, 29-30 lipca – Punta Tissi, pn.-zach. Ścianą, drogą Philippa i Flamma. Zespół: Marek Pronobis, Ulf Hansen

1976 – Punta Tissi, Philipp-Flamm, na północno-zachodniej ścianie. Zespół: Grzegorz Chwoła, Mariusz Koras i Krzysztof Pankiewicz. Drugi zespół (Dobrosława Miodowicz-Wolf i Jan Wolf) przeszedł tę drogę w dniach 27-28 sierpnia

1974, 4 sierpnia – Crozzon di Brenta, Filarem Francuskim. Zespół: Marek Pronobis, Ulf Hansen

1975, 20 sierpnia – Piz de Ciavazes, pd. Ścianą, drogą Castiglioni-Micheluzzi. Zespół: Wojciech Dzik, Marek Pronobis

1976, 2-8 marca – Marmolada d'Ombretta, południową ścianą, Wielkim Zacięciem. Pierwsze przejście zimowe. Zespół: Zbigniew Dudrak, Jerzy Łabęcki, Bogdan Strzelski, Ryszard Urbanik i Jerzy Zając

1977, 4-9 marca – Cima Su Alto, Filar Piussiego. Pierwsze przejście zimowe. Zespół: Andrzej Czok, Zbigniew Laskowski, Janusz Skorek, Aleksander Warm

1977, 5 lipca – Rocchetta Alta di Bosconero, pn.-zach. filarem (Spigolo Strobel). I polskie przejście. Zespół: Andrzej Mirga i Krzysztof Żurek

1977, 9-10 lipca - Rocchetta Alta di Bosconero, nowa droga północną ścianą. Zespół: Andrzej Mirga i Krzysztof Żurek.

1977, 19 lipca – Cima della Terranova pn.-zach. ścianą, direttissimą Renato Reali. I polskie przejście. Zespół: Andrzej Mirga i Krzysztof Żurek

1978, 21 sierpnia – Cima Su Alto pn.-zach. ścianą, drogą Vitali-Ratti. I polskie przejście. Zespół: Ewa Panejko-Pankiewicz oraz Paweł i Piotr Pietrzakowie.

1979, 4-14 marca – Civetta, północno-zachodnią ścianą, drogą Comici-Benedetti. I Zimowe wejście. Zespół: Krzysztof Pankiewicz, Marek Serwa, Zbigniew Wach i Aleksander Warm.

1979, 26 lipca – Sass Maor wsch. ścianą, drogą Solledera. I polskie przejście. Zespół: Marek Głogoczowski i Bernard Ziółkowski.

1979, 14-15 sierpnia – Marmolada di Rocca, droga Vinatzera, południowa ściana. I polskie przejście Zespół: Dobrosława Miodowicz-Wolf i Jan Wolf

1979, 16-17 sierpnia – Marmolada di Penia południową ścianą, drogą Messnera. I polskie przejście. Zespół: Janusz Kurczab i Bogumił Słama.

1979, 21 sierpnia – Tofana di Rozes, Via Costantini-Apolonio. I polskie przejście. Zespół: Janusz Kurczab i Bogumił Słama

1979, 21-22 sierpnia - Tofana di Rozes, Via Paolo VI. I polskie przejście. Zespół: Dobrosława Miodowicz-Wolf i Jan Wolf

1979, 23-24 sierpnia – Marmolada d’Ombretta, Via Don Quichote na południowej ścianie. Prawdopodobnie drugie przejście. Zespół: Agnieszka i Adam Smólscy.

1981, 21-25 lipca – Torre Trieste, direttissimą południowej ściany (Piussi-Redaelli). Zespół: Jerzy Farat, Ryszard Malczyk, Witold Sierpowski

1981, 7-8 września – Roda di Vael pd.-zach. ścianą („Rotwand”), drogą Hasse-Brandler. I polskie przejście. Zespół: Janusz Kurczab i Bogumił Słama.

1985 - Cima Ovest, Cassin. I polskie klasyczne. Zespół: Piotr Korczak, Robert Rogoż.

1987 - Marmolada, Abrakadabra VII OS. II przejście (droga znacznie poważniejsza niżby wynikało z cyfry). Zespół: Jan Wolf, Adam Biedrzycki.

1990, 19-20 lipca – Marmolada d'Ombretta – południową ścianą, drogą Przez Rybę. I polskie przejście. Zespół: Piotr Korczak, Jacek Zaczkowski

1991 - Cima Colodi, Zanzara. Zespół: Piotr Górecki, Andrzej Marcisz

1991 - Marmolada - południowa ściana, Specchio di Sara IX. I polskie przejście (prawdopodbnie drugie w stylu RP). Zespół: Piotr Korczak, Andrzej Marcisz

2000, lato - Marmolada di Penia, Via Millenium IX+.  Zespół: Janusz Gołąb, Grzegorz Skorek.

2000, lato - Marmolada, Droga przez Rybę. Zespół: Rafał Pietrasiak, Robert Rokowski

2001, sierpień -Cima Picolissima, Nobile 7c+ 220 m, OS. Zespół: Adam Pustelnik, Paweł Pustelnik

2001, sierpień – Cima Piccola, Gelbe Mauer 7b, 300 m, OS. Zespół: Adam Pustelnik, Paweł Pustelnik

2001, sierpień -Cima Ovest, Diretissima Szwajcarska VIII+/IX-, 550 m, OS. Zespół: Adam Pustelnik, Paweł Pustelnik

2001, sierpień -Cima Grande, Via Hasse-Brandler VIII, 550 m, OS. Zespół: Adam Pustelnik, Paweł Pustelnik

2001, sierpień -Cima Ovest, Filar Wiewiórek VIII-/VIII, 450 m, OS. Zespół: Adam Pustelnik, Paweł Pustelnik

2001, sierpień – Cima Piccola, Gelbe Mauer 7b, 300 m, OS. Zespół: Maciek Fijałkowski, Andrzej Lipka.

2001, sierpień - Diretissima Szwajcarska (Cima Ovest, 550m, VIII+/IX-) OS. Zespół: Maciek Fijałkowski, Andrzej Lipka.

2001, sierpień - Filar Wiewiórek (Cima Ovest, 450 m, VIII-/VIII) OS. Zespół: Maciek Fijałkowski, Andrzej Lipka.

2001, sierpień - Cima Grande, Iso 2000 VIII+, 450 m, OS. Zespół: Maciek Fijałkowski, Andrzej Lipka.

2001, sierpień - Cima Ovest, Via Cassin VIII-, 550 m, OS. Zespół: Maciek Fijałkowski, Andrzej Lipka.

2002, lato - Cima Picola, Gelbe Mauer 7b+, OS. Zespół: Stanisław Piecuch, Grzegorz Skorek

2002, lato - Cima Ovest di Lavaredo, Diretissima Szwajcarsko-Włoska IX- RP. Zespół: Grzegorz Skorek, Stanisław Piecuch

2002, lato - Cima Grande, Diretissima Hasse-Brandler VIII OS. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2002, lato - Cima Grande, Superdiretissima IX RP. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2002, lato - Cima Grande, Dülfer V Freesolo. Maciej Fijałkowski

2002, lato - Cima Grande, Via Comici VII (Andrzej Lipka - freesolo znajac z roku poprzedniego, 2h)

2002, lato - Cima Picola, nowa droga na lewo od Gelbe Mauer VIII+ OS. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2002, lato - Cima Piccolissima, Nobile IX+ RP. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2002, lato - Marmolada, Moderne Zeiten VII+ OS, 9h. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2002, lato - Marmolada, Viva Gorbi VIII OS. Zespół: Andrzej Lipka, Maciej Fijałkowski

2003, lato – Marmolada d'Ombretta, południowa ściana, Via Specchio di Sara IX (8h) tylko jeden wyciąg IX- w RP, reszta w OS .Zespół: Andrzej Lipka, Grzegorz Skorek

2003, lato – Marmolada d'Ombretta, południowa ściana, Ali Baba. I polskie, 2. powtórzenie drog i I jednodniowe. Zespół: Andrzej Lipka, Grzegorz Skorek

2003 - Via Lacedelli na Cima Scotoni OS. Zespół: Ryszard Tomasik i Robert Nejman, ale droga miała chyba polskie klasyczne już ok 1982-84

2006, 21 lipca – Cima Scotoni południowo-zachodnią ścianą Via Lacedelli, 8- OS. I polskie przejście. Zespół: Monika Niedbalska i Paweł Kopta

2008 - Rotwand, Moulin Rouge IX-, RP. I polskie przejście drogi. Zespół: Jan Kuczera,

2008 - Rochetta Alta di Bosconero, Via KCF - VII+ OS w 6 godz. Zespół: Zbigniew Krośkiewicz, Robert Nejman.

2008 - Civetta, Martini-Leoni-Tranquillini VIII OS w 14 godz. Zespół: Zbigniew Krośkiewicz, Robert Nejman.

2011 - Droga przez Rybę. Zespół: Jan Kuczera, Adam Rożek

  • Damian Granowski

Warunki lodowe w Białej Wodzie - 27 stycznia

Mała porcja informacji o warunkach w Białej Wodzie w ten weekend:

Wczoraj załoiliśmy Ciężki Lodospad. Podejścia 3,5 godziny, lecz na szczęście lodospad był i to całkiem ciekawy. Trzeba było się namęczyć ze znajdowaniem dobrych miejsc na śruby. Lecz sam lodospad utworzył mnóstwo ciekawych form lodowych. Trochę mocno szumi woda pod nim i mógłby być lepiej wylany. Polecam! Z lewe strony WI3, pośrodku WI3 z "pazurkiem". Z prawej kolumna jeszcze nie sięgnęła na dół.

Drugi wyciąg Ciężkiego lodospadu. Aparat z komórki, więc nie widać za bardzo kolorów lodu. W każdym razie lodospad bardzo ładny. Fot. D. Granowski

Dziś wspinaliśmy się na Mrozekowie. Bardzo fajnie wylany. Z lewej strony są ciekawe (czujne) polewki, na których można powędkować i spróbować czym pachnie WI6 (prawdopodobnie).

Adin Uśmiech całkiem spoko wylany. Lodospad na Cisówkach też fajnie wyglądał. Kaskady spokojnie do zrobienia. Oczy podobno słabe (kluczowa kolumna cienka i nie zapewnia sensownej asekuracji). 

Lody na Skoruśniakach jeszcze słabo.

Jeśli macie jakieś pytania co do warunków, to prosiłbym w komentarzach.

Topa lodospadów w Białej Wodzie znajdziecie tutaj

  • Damian

Wyprawa zimowa PZA na Broad Peak - stoi obóz I

W dniu 27.01.2013 zespół w składzie Artur Małek, Tomasz Kowalski, Shaheen Baig, Amin Ullah Baig doszedł do wysokości 5600 m, gdzie założył obóz I. Po wykonaniu platformy i rozstawieniu namiotu Shaheen i Amin zaczęli zejście do bazy a Tomek i Artur spędzą noc w obozie. 28.01 zejdą i oni do bazy, skąd z kolei do obzou I wyruszy następny zespół w składzie Adam Bielecki, Maciej Berbeka. Ich zadaniem będzie poręczowanie drogi powyżej obozu - w kierunku obozu II. Krzysztof Wielicki leczy przeziębienie w bazie i nie uczestniczy na razie w akcji górskiej.

Na zdjęciu Maciej Berbeka w drodze, w okolicy obozu I - zdjęcie wykonane 26.01. Fot Karim Hayyat

Wyprawa odbywa się w ramach programu sportowego "Polski Himalaizm Zimowy 2010 - 2015" pod patronatem Pana Bronisława Komorowskiego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy wsparciu Ministerstwa Sportu i Turystyki a sponsorem generalnym jest PKN Orlen S.A.

Źródło: polskihimalaizmzimowy.pl

  • Damian