Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Zasady poruszania się po TPN i TANAP

Tatry, zarówno polska, jak i słowacka część znajdują się na terenach parków narodowych (z małymi wyjątkami). Odpowiednio na Słowacji to Tatranský Národný Park (TANAP), a w Polsce Tatrzański Park Narodowy (TPN). W związku z tym istnieje wiele obostrzeń, które mają chronić przyrodę tatrzańską.

TPN

Turystyka piesza

Do dyspozycji odwiedzających TPN jest 275 km znakowanych szlaków turystycznych o różnych stopniach trudności: od bardzo łatwych po bardzo trudne i wyposażone w urządzenia asekuracyjne jak łańcuchy, klamry i drabinki.

zlakami można wędrować indywidualnie bądź z przewodnikiem, przy czym grupy zorganizowane i wycieczki muszą być prowadzone przez uprawnionych przewodników tatrzańskich.

Większość szlaków turystycznych jest dwukierunkowa. Jednokierunkowe są tylko niektóre fragmenty, gdzie wprowadzono takie zasady poruszania, aby poprawić komfort przemieszczania oraz zwiększyć bezpieczeństwo.

Na szlakach turystycznych, na których zimą uprawiana jest turystyka, obowiązują znaki letnie. Jednak w okresie zalegania pokrywy śnieżnej znaki mogą być niewidoczne, a większość szlaków nie jest dodatkowo oznakowana. Szczególnie dotyczy to szlaków położonych powyżej górnej granicy lasu. Korzystanie z nich wymaga dobrej znajomości ich przebiegu w terenie. Na szlakach położonych powyżej górnej granicy lasu turystyka zimowa może odbywać się z ewentualnym odstępstwem od ich przebiegu w najbliższej odległości zapewniającej bezpieczeństwo poruszania się. W zależności od warunków dodatkowemu oznakowaniu w okresie zimowym mogą podlegać następujące odcinki szlaków:

  • zimowy wariant dojścia do schroniska PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich z Doliny Roztoki (szlak czarny)

szlak turystyczny przez Królową Rówień (szlak niebieski)

Przypominamy, że szlaki nie są zamykane ze względu na zagrożenie lawinowe. Każdy turysta sam podejmuje decyzję o wyjściu w góry.

W okresie od 1 grudnia do 31 maja zamykane się dla ruchu turystycznego następujące odcinki szlaków turystycznych:

  • Przełęcz w Grzybowcu - Wyżnia Kondracka Przełęcz
  • Dolina Tomanowa - Chuda Przełączka
  • Dolina Pięciu Stawów Polskich - Świstówka Roztocka - Morskie Oko

Szlaki te zamykane są ze względu na ochronę przyrody.

W okresie od 1 kwietnia do 30 listopada wszystkie szlaki turystyczne podlegają zamknięciu od zmierzchu do świtu.
Na szlakach turystycznych obowiązuje ruch prawostronny. Dotyczy to szczególnie szlaków prowadzących dolinami, gdzie występuje bardzo duży ruch turystyczny.

W Tatrach obowiązuje całkowity zakaz poruszania się pojazdami mechanicznymi. Na obszarze działalności gospodarczej Wspólnoty Siedmiu Gmin mogą się poruszać pojazdy związane z prowadzeniem tejże działalności.
Na obszarze TPN jedynymi dostępnymi publicznie drogami są drogi: od Głodówki do Łysej Polany, w Dolinie Białki (do Palenicy Białczańskiej) oraz Droga Oswalda Balzera (od Jaszczurówki po Wierchu Porońca).

Wędruj tylko po szlakach turystycznych. Nie hałasuj. Śmieci i inne nieczystości zabierz ze sobą i wyrzuć w domu, hotelu czy pensjonacie. Nie hałasuj. Nie dokarmiaj zwierząt. Nie zrywaj kwiatów, grzybów, borówek, malin, roślin. Nie niszcz wyposażenia szlaków. Nie rozbijaj namiotów. Nie pływaj, nie myj naczyń w stawach. Nie pal ognisk, tytoniu, nie używaj otwartego ognia z wyjątkiem wyznaczonych i oznakowanych miejsc. Nie wprowadzaj na szlaki psów.

Turystyka rowerowa

Turystykę rowerową w TPN można uprawiać tylko na udostępnionych do tego celu szlakach lub drogach. Większość udostępnionych tras to jednocześnie szlaki turystyczne lub drogi publiczne. Tylko bardzo krótkie odcinki są udostępnione wyłącznie dla rowerzystów.

Patrz link

Taternictwo powierzchowne

Taternictwo w Tatrzańskim Parku Narodowym można uprawiać w wyznaczonych rejonach obejmujących ściany od podnóża po grań lub wierzchołek szczytu albo formacji skalnej.

Gdzie można się wspinać?

Zdecydowana większość obszarów udostępnionych dla taternictwa znajduje się w Tatrach Wysokich, tj. w dolinach Rybiego Potoku, Pięciu Stawów Polskich oraz w rejonie Hali Gąsienicowej. Szczegółowo wykaz tych obszarów przedstawia się następująco:

  • w rejonie Morskiego Oka – w obrębie grani i leżących poniżej ścian na obszarze od Przełęczy Białczańskiej poprzez Rysy, Mięguszowieckie Szczyty i Cubrynę do Wrót Chałubińskiego, wraz z boczną granią Mnicha
  • w rejonie Doliny Pięciu Stawów Polskich wraz z Dolinką Buczynową – od szczytu Świnicy do Przełęczy Zawrat pomiędzy granią a czerwono znakowanym szlakiem turystycznym oraz w obrębie grani i leżących niżej ścian od Przełęczy Zawrat po Małą Buczynową Przełączkę
  • w rejonie Hali Gąsienicowej – w obrębie grani i leżących poniżej ścian od Żółtej Przełęczy przez Granaty, Kozi Wierch, Zawratową Turnię, Świnicę do Świnickiej Przełęczy, wraz z boczną granią Kościelców po Karb

Szczegółową mapkę omawianych miejsc znajdziesz tutaj.

Dla taternictwa udostępnione są również dwie skałki położone w Tatrach Zachodnich. W tej części TPN można się wspinać na drogach:

  • położonych na zachodniej ścianie bramy skalnej u wylotu Doliny Lejowej
  • położonych na skale w żlebie Jaroniec

W okresie występowania zagrożenia lawinowego 2 stopnia lub wyższego oraz pod warunkiem występowania pokrywy śnieżnej, zabezpieczającej roślinność i glebę przed oddziaływaniem taternictwa, do celów szkoleniowych udostępniona jest dodatkowo skałka Wapiennik. Położona jest na Hali Gąsienicowej w niedalekiej odległości od schroniska Murowaniec, na południowo-zachodnim zboczu Suchej Jamy.

Jaki rodzaj skał jest udostępniony do wspinania?

Obszary udostępnione dla taternictwa w Tatrach Wysokich położone są w pasie skał krystalicznych. Są to głównie granity. Natomiast obszary udostępnione w Tatrach Zachodnich znajdują się w strefie występowania skał osadowych i zbudowane są z wapieni.

Obowiązki taternickie?

Taternicy nie muszą posiadać żadnego specjalnego dokumentu potwierdzającego umiejętności taternickie, np. karty taternika. Nie muszą również być członkami Polskiego Związku Alpinizmu ani innych organizacji i stowarzyszeń górskich. 
Jedynym obowiązkiem wynikającym z aktualnych przepisów jest konieczność zamieszczenia wpisu do Książki Wyjść Taternickich. Dotyczy to tylko rejonów wspinaczkowych Tatr Wysokich, czyli Doliny Gąsienicowej, Doliny Pięciu Stawów Polskich i Doliny Rybiego Potoku. Wspinający się w żlebie Jaroniec oraz u wylotu Doliny Lejowej nie muszą zamieszczać wpisów w Książkach. 

Książki Wyjść Taternickich znajdują się w następujących obiektach:

  • w schronisku PTTK w Morskim Oku
  •  w schronisku PTTK w Pięciu Stawach Polskich
  • w schronisku PTTK na Hali Gąsienicowej
  • w budynku stacji kolei linowej na Kasprowym Wierchu

Książki Wyjść Taternickich archiwizowane są przez Tatrzański Park Narodowy i są wykorzystywane do badań naukowych oraz w celach statystycznych. Udostępniane są wszystkim zainteresowanym.

Czy są jakieś szczególne ograniczenia?

Podczas uprawiania taternictwa zabrania się montażu i demontażu stałych punktów asekuracyjnych bez zezwolenia dyrekcji Tatrzańskiego Parku Narodowego. Zezwolenie takie można otrzymać po wcześniejszym złożeniu wniosku z określeniem rodzaju, miejsca oraz rozmiaru działań. Można również złożyć wniosek bez określenia tych parametrów. Odpowiedni wykaz można dosłać w terminie późniejszym. W wyjątkowych przypadkach o zezwolenie można wystąpić po realizacji działań w ścianie. 
Całkowicie zabronione jest podkuwanie lub niszczenie skały, doklejanie chwytów czy niszczenie roślinności. 
Tak jak na terenie całego Parku, również w terenach udostępnionych dla taternictwa nie wolno biwakować. Odstępstwo od tego zakazu stanowi biwakowanie w ścianie, ale tylko w sytuacjach skrajnych, zagrażających zdrowiu i życiu. 
W czasie dojścia oraz powrotu do dróg wspinaczkowych obowiązuje dojście najkrótszą bezpieczną drogą od najbliższego szlaku turystycznego. Zaleca się używanie tradycyjnie wykorzystywanych ciągów komunikacyjnych, których przebieg każdy taternik powinien znać. Nie wolno dowolnie podchodzić pod ściany, schodzić czy też przemieszczać się w terenie udostępnionym dla taternictwa, nie stosując się do ww. zasad.

Jesteś w parku narodowym!

Wszystkie obszary udostępnione w Tatrach dla taternictwa położone są w granicach parku narodowego. W związku z tym taternicy powinni przestrzegać powszechnie obowiązujących zasad, które dotyczą wszystkich odwiedzających Tatry:

  • Podczas przebywania w ścianie  nie wolno hałasować. W trakcie wspinania zalecane są coraz bardziej popularne radia typu „walkie-talkie”.
  • Nie należy pozostawiać po sobie śmieci i innych nieczystości, ponieważ zbieranie śmieci w terenach wspinaczkowych jest niezwykle trudne. Korzystają z nich wyłącznie taternicy, więc to jak zanieczyszczoną i zaśmieconą ścianę czy też drogę zastaną – zależy tylko od nich.
  • Nie należy niepokoić zwierząt. Taternicy przebywają w miejscach, gdzie zwierzęta szukają spokoju i schronienia. Spotkanie dzikiego zwierzęcia nie należy do rzadkości. W takich przypadkach należy w miarę możliwości spokojnie się oddalić bądź ominąć np. znajdujące się w ścianie gniazdo.
  • Nie należy niszczyć skał, np. przez podkuwanie. Nie wolno również niszczyć roślinności i gniazd ptaków znajdujących się w ścianie.

Jaki dokument decyduje o tym, co można eksplorować?

Uprawianie taternictwa na terenie TPN reguluje Zarządzenie nr 2/2012 Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w sprawie uprawiania taternictwa na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Można się z nim zapoznać tutaj. Taternicy, jak wszyscy pozostali, są również zobowiązani do przestrzegania ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Baza noclegowa

Skałki udostępnione w Tatrach Zachodnich leżą u wylotu dolin, wobec czego dostępność do nich nie nastręcza żadnych trudności. Dotyczy to również obszarów udostępnionych dla taternictwa w rejonie Hali Gąsienicowej, gdzie podejście pod ścianę z Kuźnic zabiera około dwóch godzin.
Wszystkie tereny wspinaczkowe są bardzo łatwo dostępne ze schronisk znajdujących się w poszczególnych dolinach, które stanowią obecnie główną bazę noclegową dla taterników. Na Hali Gąsienicowej udostępniony jest dodatkowo tylko dla taterników budynek wynajęty od TPN przez Polski Związek Alpinizmu, zwany Betlejemką. Znajduje się tam baza szkoleniowa PZA. W rejonie Morskiego Oka w lipcu i sierpniu działa obozowisko taternickie, tzw. Szałasiska. Szczegóły na temat bazy taternickiej w Tatrach znajdują się na stronie Polskiego Związku Alpinizmu  www.pza.org.pl.

Akcja „Tatry bez młotka”

Głównym celem akcji jest przygotowanie najbardziej popularnych dróg do przejść bez konieczności wbijania haków, a także nadzór nad stanem asekuracji na drogach taternickich. Akcja trwa od 2006 r. Jej patronami są Fundacja Wspierania Alpinizmu Polskiego im. Jerzego Kukuczki i TOPR, natomiast partnerami są TPN i PZA. Więcej informacji o akcji znajduje się na stronie internetowej www.fundacjakukuczki.pl.

Taternictwo jaskiniowe

Taternictwo jaskiniowe w Tatrzańskim Parku Narodowym można uprawiać w wyznaczonych i udostępnionych do tego celu jaskiniach lub ciągach jaskiniowych. Z ok. 800 obiektów jaskiniowych znajdujących się na terenie Parku dla taterników udostępnionych jest kilkadziesiąt jaskiń. Jednak łączna długość ich korytarzy osiągająca prawie 58 km stanowi blisko 50 proc. długości korytarzy wszystkich jaskiń.

Które jaskinie można eksplorować ?

Dla taternictwa jaskiniowego udostępnione są następujące obiekty jaskiniowe:

Barania
Czarna
Dudnica
Goryczkowa
Kalacka
Kasprowa Niżnia
Kasprowa Średnia
Kasprowa Wyżnia
Koprowa Studnia
Małołącka
Marmurowa
Miętusia
Miętusia Wyżnia
Pod Dachem
Pod Wantą
Pomarańczarnia
Przy Przechodzie
 

Studnia za Murem
System Ptasiej:

  • Lodowa Litworowa
  • Ptasia Studnia
  • Nad Dachem

System Wielka Śnieżna (z wyłączeniem Jaskini Wilczej do połączenia ze Śnieżną):

  • otwór Wielka Litworowa
  • otwór Śnieżna
  • otwór Jasny Aven
  • otwór Nad Kotlinami

Śpiących Rycerzy
Śpiących Rycerzy Wyżnia
Tunel Małołącki (dolny otwór)
Wodna pod Pisaną
Zimna

Większość tych jaskiń znajduje się w Dolinie Kościeliskiej i Dolinie Małej Łąki, kilka obiektów położonych jest w Dolinie Bystrej. Są to w przeważającej części jaskinie przekraczające 100 m długości, a sześć z nich należy do najdłuższych jaskiń TPN przekraczających 1000 m długości. Listę wraz z okresami udostępniania znajdziesz tutaj.

Jaki dokument decyduje o tym, które jaskinie udostępniono taternikom?

Uprawianie taternictwa na terenie TPN reguluje Zarządzenie nr 6/2012 Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w sprawie uprawiania taternictwa jaskiniowego na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, dostępne tutaj. Taternicy jaskiniowi, jak wszyscy pozostali, są również zobowiązani do przestrzegania ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Dlaczego nie wszystkie jaskinie można eksplorować?

Wiele nieudostępnionych jaskiń to niezwykle cenne obiekty, w których każda obecność człowieka wywiera negatywny wpływ. Są to również w większości małe obiekty nieatrakcyjne pod względem taternickim, jednak one same, jak i ich otoczenie, a także drogi dojścia do nich stanowią cenne obszary pod względem przyrodniczym.

Czy trzeba mieć specjalne zezwolenie i umiejętności?

Aby uzyskać zezwolenie na wejście do jaskini na terenie TPN, należy posiadać Kartę Taternika Jaskiniowego, licencję TPN uprawniającą do uprawiania taternictwa jaskiniowego na terenie Parku lub uczestniczyć w kursie jaskiniowym. Kartę Taternika Jaskiniowego uzyskuje się po ukończeniu kursu taternictwa jaskiniowego oraz zdaniu egzaminu. Aby uzyskać licencję TPN, należy dostarczyć zaświadczenie o ukończeniu kursu wystawione przez instruktora taternictwa jaskiniowego oraz odbyć szkolenie przyrodnicze prowadzone przez pracownika Parku. Kursanci mogą wejść do jaskini pod następującymi warunkami: 

• muszą posiadać dowód tożsamości oraz imienne zaświadczenie potwierdzające uczestnictwo w kursie taternictwa jaskiniowego wystawione przez jednostkę organizującą kurs

•  w wyjściu musi brać udział osoba posiadająca uprawnienia instruktora taternictwa jaskiniowego

Przed wejściem do jaskiń należy dokonać rejestracji wyjścia, wypełniając formularz na stronie internetowej www.jaskinie.tpn.pl. W przypadku awarii elektronicznego systemu rejestracji oraz w sytuacjach awaryjnych rejestracji wyjścia można dokonać w Punkcie Informacji Turystycznej, ul. Chałubińskiego 42, telefonicznie (182023300) lub wysyłając e-mail pod adresem: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. Dopuszcza się możliwość dokonywania wpisów z dwudniowym wyprzedzeniem. Za dokonanie prawidłowego wpisu odpowiada kierownik wyprawy. Po dokonaniu wpisu, trzeba wydrukować "poświadczenie rejestracji wejścia do jaskini” lub zapamiętać numer wpisu. Będzie on bowiem potrzebny w przypadku ewentualnej kontroli. Po dokonaniu rejestracji kierownik zespołu może otrzymać prośbę o wypełnienie karty informacyjnej dotyczącej stanu czystości w jaskini, stanu stałych punktów asekuracyjnych lub innych ważnych z punktu widzenia ochrony przyrody spostrzeżeń. Kartę po wyjściu z jaskini powinien wypełnić kierownik zespołu, a następnie przesłać ją bądź dostarczyć do TPN.

Zawsze należy zostawić gdzieś informację o wyjściu, planowanej godzinie powrotu i ewentualnej godzinie alarmowej. Odpowiada za to kierownik wyjścia. Ponosi on całkowitą odpowiedzialność za bezpieczeństwo uczestników wyprawy, jak i za zapewnienie systemu alarmowego, w tym zgłoszenie wyprawy w TOPR.

Jakie szczególne ograniczenia obowiązują?

  • Do tej samej jaskini w ciągu jednego dnia mogą być wydane zezwolenia tylko trzem grupom taterników, przy czym dzienny limit wejść to 15 osób.
  • W czasie dojścia oraz powrotu do otworu jaskini obowiązuje dojście najkrótszą bezpieczną drogą od najbliższego szlaku turystycznego. Zaleca się używanie tradycyjnie wykorzystywanych ciągów komunikacyjnych, których przebieg każdy taternik jaskiniowy powinien znać. Nie wolno dowolnie podchodzić, schodzić czy też przemieszczać się po terenie, gdzie znajdują się udostępnione jaskinie.
  • Obowiązuje całkowity zakaz używania oświetlenia karbidowego.
  • Uprawianie taternictwa jaskiniowego dozwolone jest jedynie w znanych (udokumentowanych) i ubezpieczonych w stałe punkty asekuracyjne ciągach jaskiniowych.
  • Podczas uprawiania taternictwa jaskiniowego zabrania się montażu i demontażu stałych punktów asekuracyjnych bez zezwolenia dyrekcji Tatrzańskiego Parku Narodowego.
  • Działalność badawcza w jaskiniach, w tym eksploracyjna, wymaga oddzielnego zezwolenia dyrekcji Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Źródło: tpn.pl

TANAP

Turystyka piesza

Na obszarze TANAP-u zwiedzający mogą poruszać się tylko po drogach publicznych i znakowanych szlakach turystycznych (ZST), przy uwzględnieniu czasowych i przestrzennych ograniczeń (np. sezonowe zamknięcia szlaków). Wycieczki poza siecią ZST można podejmować tylko pod kierunkiem przewodników górskich, którzy mają oficjalne zezwolenie na taką działalność.

Narciarstwo jest dozwolone jedynie na wyznaczonych trasach i zboczach, oraz na ZST w czasie ich otwarcia, przy czym na ZST pierwszeństwo mają piesi.

Rowerów używać można tylko na drogach publicznych i trasach rowerowych, oznakowanych w terenie i na mapach turystycznych.

Loty na spadochronach i paralotniach dozwolone są tylko w wyznaczonych obszarach.

Biwakowanie i parkowanie samochodów dopuszczone jest jedynie na przeznaczonych do tego celu i oznakowanych miejscach (campingach i parkingach). Nie wolno nocować "na dziko" w przyrodzie ani na drogach czy parkingach. Poruszanie się pojazdami silnikowymi i rowerami poza siecią dróg publicznych jest zabronione. Zakaz ten nie odnosi się do pojazdów Lasów Państwowych TANAP-u i innych pojazdów, odpowiednio oznakowanych, wykonujących niezbędne zadania służbowe.

Naturalne środowisko Parku jest chronione jako całość. Zatem nie jest dozwolone zrywanie, uszkadzanie i niszczenie roślin, krzewów i drzew.

Zabronione jest chwytanie, zabijanie i zbieranie zwierząt we wszystkich stadiach rozwojowych, zakłócanie ich rytmów życiowych przez hałasowanie, fotografowanie poza ZST, rzucanie kamieniami, dokarmianie, itp.Wprowadzanie i hodowanie psów poza osadami, oprócz służbowych psów LP TANAP-u, nie jest dozwolone.

Zabrania się zanieczyszczania środowiska przez wyrzucanie odpadków, mycie samochodów, wymianę olejów, hałasowanie, rozniecanie ognisk poza wyznaczonymi miejscami, kąpanie się w stawach i potokach, przemieszczanie kamieni, układanie z nich kopców i osłon.

Zwiedzający mają obowiązek stosować się do poleceń odpowiednich pracowników (Straż Leśna, Straż Ochrony Przyrody, Tatrzańska Służba Ratownicza). Nieprzestrzeganie powyższego jest karane zgodnie z odnośnymi przepisami.

W okresie od 1 listopada do 15 czerwca Tatry Słowackie powyżej Magistrali Tatrzańskiej i powyżej schronisk są zamknięte dla ruchu turystycznego. Poniżej wymieniamy zamknięte szlaki:

# Dolina Cicha, poczynając od chatki Tábor - znaki żółte
# Dolina Koprowa, od wodospadu im. Andreja Kmeťa (Kmeťov vodopád) - znaki niebieskie
# Krywań od leśniczówki Trzy Studniczki (Tri studničky) - znaki zielone
# Krywań od rozdroża przy Jamskim Stawie (Jamské Pleso) - znaki niebieskie
# Dolina Furkotna (Furkotská dolina) od Chaty na Solisku (Chata pod Soliskom) - znaki niebieskie
# Dolina Furkotna od rozdroża na magistrali - znaki żółte
# Dolina Młynicy (Mlynická dolina) od wodospadu Skok - znaki żółte
# Dolina Mięguszowiecka (Mengusovská dolina) od rozdroża nad Żabim Potokiem - znaki niebieskie
# Rysy od rozdroża nad Żabim Potokiem - znaki czerwone
# Dolina Wielicka od Wielickiego Stawu - znaki zielone
# Dolina Staroleśna (Veľká Studená dolina) od Zbójnickiej Chaty - znaki niebieskie i żółte
# Dolina Zimnej Wody (Malá Studená dolina) od Schroniska Téry'ego (Téryho Chata) - znaki zielone i żółte
# Rakuska Czuba (Veľká Svistovka) od Huncovskej vyhliadki - znaki czerwone
# Velká Svistovka od Zielonego Stawu (Zelené Pleso) - znaki czerwone
# Jagnięcy Szczyt (Jahňací štít) od Zielonego Stawu - znaki żółte
# Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo) od przełęczy Biele siedlo - znaki niebieskie
# Zadné Meďodoly (Koperszady Zadnie) od leśniczówki pod Muraniem - znaki niebieskie
# Dolina Jaworowa od rozdroża pod Muraniem - znaki zielone
# Dolina Białej Wody (Bielovodská dolina) od polany Biała Woda

Wspinanie w Tatrach Słowackich

Wspinaczek wysokogórskich mogą dokonywać tylko zorganizowani taternicy w ustalonych miejscach, według szczegółowych warunków, z którymi powinni się zaznajomić. Umożliwiają to związki taternickie i Tatrzańska Służba Ratownicza TANAP-u.

Informacje o zasadach udostępniania dla taternictwa Tatr Słowackich można również znaleźć na stronie internetowej TANAP-u.

Rejony na terenie TANAP - według tłumaczenia umieszczono na stronie PZA "Gdzie (nie) wolno wspinać się w TANAP-ie"

Taternictwo i wspinaczkę skalną można uprawiać na całym obszarze parku narodowego za wyjątkiem sektorów:

  • a. Masyw Szerokiej Jaworzyńskiej aż Zielonego Wierchu Jaworowego, Dolina Rówienek, Dolina Świstowa i górne partie Doliny Białej Wody; południową granicę tego obszaru tworzy linia Żabi Szczyt Wyżni — Ciężki Staw — Kacza Siklawa — Litworowy Staw — Rohatka (ograniczenie nie odnosi się do podejścia do Doliny Ciężkiej przy Ciężkim Potoku i do rejonu Małego Młynarza od 21 grudnia do 20 marca z zejściem przez Młynarzową Przełęcz),
  • b. Dolina Kołowa ze wszystkimi przyległymi kotłami i ścianami, północno-wschodnia część Czarnej Doliny Jaworowej ograniczona od południa Czarnym Jaworowym Potokiem i Śnieżną Granią (ograniczenie nie odnosi się do podejścia do Śnieżnej Doliny z Doliny Małej Zimnej Wody przez Śnieżną Przełęcz obchodząc Śnieżną Grań od północy),
  • c. Tatry Bielskie,
  • d. Dolina Huncowska włącznie z południowo-wschodnią częścią Rakuskiej Czuby,
  • e. Dolina Sławkowska włącznie ze wszystkimi skalnymi ścianami aż do Granackiej Ławki,
  • f. Dolina Stwolska ograniczona od północy granią Osterwa — Kończysta a od południa trasą turystyczną (magistrala),
  • g. rejon Krywania ze wszystkimi przyległymi graniami i dolinami (Niewcyrka, Krywańskie Koryto, Szkaradny Żleb, Ważecka, Sucha Ważecka), od północnego-wschodu granicę tworzy grań Hrubego a wschodnią granicę grań Furkotnych Turni i Kozi Grzbiet (ograniczenie nie odnosi się do Ramienia Krywania z doliny Niewcyrki od 21. grudnia do 20. marca z podejściem pod ściany przez Furkotną Przełęcz),
  • h. wszystkie narodowe rezerwaty przyrody Tatr Zachodnich.

Źródło: pza.org.pl

Bezpieczeństwo w Tatrach

Na terenie Tatr Polskich działa Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe TOPR.

Telefon alarmowy TOPR: 

(+48) 601-100-300

(+48) 18 20 63 444

Odpowiednikiem TOPR na Słowacji jest Horska Zachranna Sluzba HZS.

Telefon ratunkowy HZS Tatry Wysokie: 

0903-624-869

(052) 44 22 820

Telefon ratunkowy HZS Tatry Zachodnie: 

0903-624-066

(043) 53 95 101

Oczywiście działa również 

EUROPEJSKI TELEFON ALARMOWY:

112

Warto zwrócić uwagę, że HZS nie jest pogotowiem darmowym, dlatego przed wybraniem się w Tatry Słowackie należy wykupić ubezpieczenie (polecamy Alpenferein)!

  • Damian

Bula pod Bańdziochem / Bez Znaczenia V

Bez znaczenia V. Właściwie 2/3 drogi to łatwy, śnieżny teren. Ostatni odcinek to trawers w lewo (IV) i kominek z przewieszką (V).

Start do drugiego wyciągu. Fot. Dariusz Purzycki

Wycena: V [5-]

Długość:  ok. 150 m

Czas przejścia: 2h

Lokacja:  Bula pod Bańdziochem

Uroda: ?

Wystawa: N

Charakter: zacięcia / połóg / trawki / kominek

Zagrożenia obiektywne: -

Pierwsze przejście: 2003, 4 lutego - Sławomir Czajkowski, Grzegorz Sokołowski

Dojście

Podchodzimy ok. 40 minut spod schroniska nad Morskim Okiem w stronę Czarnego Stawu pod Rysami.

Opis

Bardziej rozwspinani, asekurację na 2/3 drogi zapewne mogą pominąć i pierwszy stan założyć dopiero przed trudnościami. Ci, którzy czują się niepewnie, mogą wystartować przy dużym kamieniu gdzie kończy się pierwszy wyciąg Się nie Robi, a skończyć na drzewku (powinien na nas tam czekać już żółty repik, do którego oczywiście coś dokładamy).

Następnie warto pociągnąć aż na platformę z kolejnym drzewkiem (2b.) żeby na ostatnim wyciągu niepotrzebnie nie przesztywniać liny. Jednak w takim wypadku 50 m może nam nie starczyć. Na całej drodze znalazłem jeden stary hak, który jest dość dobrze schowany (mijamy go po prawej na trawersie).

Zdecydowanie najciekawszy jest końcowy kominek. Znajdziemy w nim nyże, w której będzie można w miarę komfortowo stanąć i osadzić rocksy przed kluczowym wyjściem (M4+, 5-) przez mini przewieszkę. Dalej stromo do kosówek gdzie kończymy wspinanie (nieźle musiałem się nakopać żeby do nich dostać i cokolwiek zamotać :) ). Wychodzimy niemalże na szlak.

Opis: Dariusz Purzycki

Zejście

Sprzęt

Zestaw standardowy, chociaż przydała mi się 1 igła przed wyjściem na platformę (2b.)

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Znasz ciekawostki o tej drodze? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tej drodze? Podziel się nimi

Topo

Bez Znaczenia. Opracował Dariusz Purzycki

Niepełne (na razie) topo Buli pod Bandziochem. Fot./topo Damian Granowski

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tej drodze? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

  • Dariusz Purzycki

Bula pod Bańdziochem / Bladym Świtem M6+/M7-

Bladym świtem m6+/m7-. Droga w lewej części ściany.

Wycena: M6+/M7-

Długość:  ?

Czas przejścia:

Lokacja:  Bula pod Bandziochem

Uroda: ?

Wystawa: PN

Charakter: ?

Zagrożenia obiektywne: ?

Pierwsze przejście: 2002, 17 marca - Anna Boniewicz, Jarosław Caban, Agnieszka Cudna, Maciej Kubera, Grzegorz Kudas.

Dojście

Podchodzimy spod schroniska nad Morskim Okiem w stronę Czarnego Stawu pod Rysami.

Opis

Nikt jesze nie dodał opisu. Możesz być pierwszy!

Zejście

Sprzęt

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Znasz ciekawostki o tej drodze? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tej drodze? Podziel się nimi

Topo

 

Niepełne (na razie) topo Buli pod Bandziochem. Fot./topo Damian Granowski

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tej drodze? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

  • Max

Frendo Pillar

Zapraszamy na relację z przejścia drogi mixtowej FRENDO PILLAR na północnej ścianie Aiguille du Midi. Droga wyceniana jest na  WI 4 w lodzie i skale 5c (francuska skala), o długości 1200m. Przejścia dokonał min. Matthias Scherer.

Matthias Scherer w drodze, Fot. archiwum wyprawy

 

 

Źródło: up-climbing.com

  • Zizi

Lhotse - niepowodzenie

 

Przeszkodziły nam ekstremalne warunki pogodowe - ocenił kierownik przedsięwzięcia Artur Hajzer. Niedawno uczestnicy wyprawy na Lhotse z programu Polski Himalaizm Zimowy powrócili 26 października do kraju po nieudanych próbach zdobycia szczytu.
 
W drodze do obozu czwartego, Fot. Artur Hajzer
 
W wyprawie uczestniczyli: 33-letnia Agnieszka Bielecka (KW Wrocław), 24-letni Andrzej Bargiel (TKN Tatra Team Zakopane), 22-letni Mateusz Grobel i 33-letni Artur Małek (obaj KW Katowice), 39-letni Krzysztof Starek (KW Kraków) oraz 25-letni Mateusz Zabłocki (KW Warszawa). Akcja górska trwała od 9 września, kiedy to załoga założyła bazę aż do wyjścia z bazy 22 października. W jej trakcie czterokrotnie przeprowadzono atak na szczyt.
Andrzej Bargiel twierdzi: Nie dało się swobodnie iść. Warunki były bardzo trudne, samotne poręczowanie zachodniej ściany Lhotse oraz próba pobicia rekordu w czasie w jakim Andrzej chciał zdobyć szczyt to najbardziej newralgiczne punkty podczas wyprawy.
 
Próbowałem dwukrotnie, w odstępie kilku dni. Strasznie wiało, tak, że nie dało się swobodnie iść. Zmieniłem nawet zakładany czas wejścia, ale uznałem, że upieranie się w zamiarze nie będzie bezpieczne - relacjonował Bargiel.
 
Obiecałam mamie, że wrócę do domu z palcami. Zawróciłam z Aleksiejem w momencie, gdy pięć razy straciłam czucie w palcach - powiedziała himalaistka z Wrocławia Agnieszka Bielecka.
 
Szczyt próbowali ostatecznie zdobyć Hajzer oraz dwaj Szerpowie. W bardzo trudnych warunkach szli mozolnie do góry. Na wysokości ok. 8250 Artur zarządził odwrót. Temba Szerpa schodził jako ostatni, 50-100 metrów za nami. Staraliśmy się iść szybko ze względu na odmrożenia Tenzinga. Kontakt wzrokowy był utrzymany. Temba to bardzo doświadczony, 39-letni himalaista, który wcześniej dwukrotnie otwierał drogę na Lhotse i dla nas był wręcz autorytetem. Z przyczyn niewyjaśnionych ześlizgnął się zachodnią ścianą do jej podstawy, ponosząc śmierć na miejscu. Możemy tylko snuć domysły, czy jego stan zdrowotny na wysokości 8000 m się nie pogorszył. Nie wiem, czy wypadek nie był wynikiem zawału bądź udaru - analizował Hajzer. Dla Artura to nie było pierwsze spotkanie ze śmiercią w wysokich górach.
Miałem takie trudne sytuacje, ale dawno temu, gdy w 1985 roku zginął na Lhotse Rafał Chołda i w 1989 roku nasz wielki bohater i mój przyjaciel Jerzy Kukuczka. Od czasu tamtej czarnej serii, pierwszy raz mi się zdarzyło, że ginie ktoś na wyprawie- przyznał. Trzeba się pochylić nad tą stratą. Szczyt nie został osiągnięty, ale ta grupa młodych ludzi została nauczona tego, czego miała być nauczona. Cele zostały wypełnione - podsumował.
 
Teraz Broad Peak
Za miesiąc rusza kolejna wyprawa na niezdobyty zimą Broad Peak (8047 m). Jej szefem będzie Krzysztof Wielicki.
 
Źródło: off.sport.pl
  • Zizi

Już jutro zaczynają się XIII Karkonoskie Dni Lajtowe.

Z tej okazji mamy dla was mały konkursik i propozycję ;) Do wygrania są 2 wejściówki na Dni Lajtowe. Do zdobycia na dwa sposoby:

Pierwsza - Możesz zdeklarować, się że będziesz "naszym dziennikarzem". Przyjedziesz, zobaczysz, obfotografujesz i opiszesz Dni Lajtowe. Może przeprowadzisz wywiady :-). Twoją relację zamieścimy na drytoolingu. Kto pierwszy ten lepszy ;)

Druga - Jeśli nie masz talentu pisarskiego, to możesz wykazać się szybkością w wyszukiwaniu informacji i zyskać wejściówkę od strzału ;) Kto pierwszy ten lepszy!

Jedna osoba może zdobyć tylko jedną wejściówkę.

Pytanie brzmi:

Na XII edycji Dni Lajtowych miał prelekcję miły, starszy Pan mający na koncie 2 dziewicze ośmiotysięczniki, jeden z nich to nawet dwukrotnie. Pytanie kim był ten starszy Pan i jakiego dnia zdobył po raz drugi ten ośmiotysięcznik.

Odpowiedzi znajdziecie na stronach Dni lajtowych i naszym portalu ;)

Na odpowiedzi czekamy w poniższych komentarzach ;)

Więcej o XIII Dniach Lajtowych

Redakcja

  • Damian