Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Topo Tatrzańskiej Kotliny

Ten rejon drytoolowy znajduje się na Słowacji w miejscowości Tatrzańska Kotlina (a właściwie Tatranská Kotlina), położonej u wschodniego krańca Tatr Bielskich, w odległości 21 km od Łysej Polany i 8,5 km od Tatrzańskiej Łomnicy.

Do zimowego wspinania jest tam przeznaczona ściana na której znajdziemy drogi o długości do 50 metrów.
Dominuje wspinanie w czujnym (czyt „górski” charakter dróg, czyli krucho...) połogim terenie z progami,zacięciami, krawądkami, śniegu, trawie gdzieniegdzie :)
Rejon może być ciekawą alternatywą, wobec niesprzyjających warunków w Tatrach

Uwaga!!! Do zimowego wspinania przeznaczona jest jedna ściana. Ściana po lewej stronie przeznaczona jest do letniego wspinania (Topo znajdziecie tutaj.). Gospodarze nie życzą sobie, aby się tam wspinać.

Nie wspinamy się po niej z dziabami!

Dojazd

Do Tatrzańskiej Kotliny możemy dotrzeć przekraczając granicę, albo na Łysej Polanie, albo przez Jurgów

Tatranska Kotlina lokalizacja

Lokalizacja kamieniołomu

Jurgów

Jeśli jedziemy przez Nowy Targ z Krakowa (lub dalsza) to najkrótszą drogą do Tatrzańskiej Kotliny wiedzie z Nowego Targu drogą  nr 49, przez Gronków, Białkę Tatrzańską do Jurgowa gdzie przekraczamy granicę. Mijamy jeszcze Podspady, Zdziar i około 500 metrów przed Tatrzańską Kotliną zobaczymy po prawej stronie, wyłaniający się z lasu mur skalny, a po lewej będzie parking.

Około 41 km

Łysa Polana

Jeśli nocujemy w Zakopanym, lub pobliżu to najlepiej będzie przekroczyć granicę w Łysej Polanie. Mijamy jeszcze Javorinę, Podspady, Zdziar i około 500 metrów przed Tatrzańską Kotliną zobaczymy po prawej stronie, wyłaniający się z lasu mur skalny, a po lewej będzie parking.

Około 42 km

Parking

Parking przy Tatrzańskiej Kotlinie

Parking przy Tatrzańskiej Kotlinie, oraz ścieżka podejściowa do Kamieniołomu

Pełen konfort :) Parking jest zaraz przy rejonie. Tylko wysiąść, przejść ulicę i ścieżką między drzewami do kamieniołomu

Historia eksploracji

Większa część dróg została przygotowana przez Jana Muskata i przyjaciół na VII i VIII Memoriał Bartka Olszańskiego w wspinaczce zimowej.
Na VII Memoriał w 2009 zostały przygotowane drogi nr 2, 4, 6.
Z kolei na VIII Memoriał drogi nr 3, 5.Więcej info o eksploracji pojawi się wkrótce.

Drogi

Ogólne info co do dróg

  1. Są kruche, najlepiej się na nich wspinać gdy wszystko jest zmrożone. Komenda „Kamień” to nie żarty.

  2. Nie ma stanowisk, na wszystkich drogach zjazd z drzewa.

  3. Łatwe dojście na górę. Dzięki czemu założenie wędki w miarę komfortowe. (Uwaga na luźne bloki na szczycie ściany). Wędkę najlepiej założyć z dwóch żył 60 metrów.

  4. Chodzą słuchy, że spity są zdejmowane na lato i może się okazać, że zimą ich nie będzie na drogach. Dlatego lepiej zabrać ze sobą 2 liny po 60 metrów, aby na wszelki wypadek nie być w ciemnej.... znaczy się w poważnych tarapatach :)
  5. Ze względu na ogólną kruszyznę, może się zdarzyć, że po jakimś czasie niektóre ze spitów mogą zostać zniszczone, więc przygotujcie się na taką ewentualność.

  6. Wszystkie drogi wycenione są w Tatrzańskiej skali zimowej.

  7. Wycena dróg jest mocno uzależniona od warunków. Może się zdarzyć, że ze względu na warunki wyceny mogą odbiegać nawet o kilka stopni.

Topo

Topo Tatrzańskiej Kotliny

1. VI- Droga pod wędkę

2. V+ Około (20s)

3. VI+ (Około 20s); Po zimie (o ile już nie zostały) zostaną zdjęte plakietki ze spitów ze względu na kruszyznę w górnej części dróg, oraz wypadki do których dochodziło w lecie. Możliwe, że w przyszłym sezonie zimowym, zostaną z powrotem zamontowane. Jeśli nie to albo wędka, lub żywiec, albo przywieźcie ze sobą plakietki i śruby ;)

4. Latka Piatka, VII/VII+ (17s)

5. VI+ (Około 20s); uwaga na duży blok w zacięciu parę metrów powyżej drzewka

6. VII (13s); górna część drogi po dudniących płytach, więc uważajcie

Zapraszamy do łojenia!

autor: Damian Granowski (jeśli macie jakieś pytania co do dróg, uwagi, uzupełnienia to dzwońcie do mnie (tel. 794-010-870)

  • Damian Granowski

33 rocznica pierwszego zimowego wejścia na Mount Everest

17 lutego 1980 o 14.30 na szczycie Mount Everest stanęli po raz pierwszy ludzie: Leszek Cichy i Krzysztof Wielicki.

Na ich sukces złożyła się ciężka praca całej polskiej wyprawy pod kierownictwem Andrzeja Zawady. W wyprawie uczestniczyli Andrzej Zawada (kierownik), Józef Bakalarski (film), Leszek Cichy, Krzysztof Cielecki, Ryszard Dmoch, Walenty Fiut, Ryszard Gajewski, Zygmunt A. Heinrich, Jan Holnicki-Szulc, Robert Janik (lekarz), Bogdan Jankowski, Stanisław Jaworski (film), Janusz Mączka, Aleksander Lwow, Kazimierz W. Olech, Maciej Pawlikowski, Marian Piekutowski, Ryszard Szafirski, Krzysztof Wielicki, Krzysztof Żurek. oraz pięciu Szerpów, którymi kierował sirdar Pemba Norbu.

zimowa polska wyprawa na Everest 1980

Uczestnicy wyprawy (fot. Bogdan Jankowski)

  • Damian

Ueli Steck przeżywcował Ginat Route w 2:08 h

Ueli Steck przeżywcował 19 stycznia Ginat Route (ED: V M4+, 85 stopni, 1000m), na północnej ścianie Les Droites. Droga padła w czasie 2 godzin i 8 minut, co jest nowym rekordem. Poprzedni rekordzista Christopher Profit przeszedł tą drogę w 2:30 h.

  • Damian

Goryonline.com

Źródła nie znaleziono