Log in
    

Reklama - pod menu głównym, strona główna

Ekologia zaklęta w butelkach Klean Kanteen

Mija 10 lat od sprzedaży pierwszego produktu Klean Kanteen. Od początku założeniem firmy było, by dać ludziom alternatywę dla mających szkodliwy wpływ na zdrowie plastikowych opakowań. Termosy i butelki Klean Kanteen są wolne od Bisfenolu A (BPA) oraz innych toksycznych substancji. Pokryte są pięknie wyglądającą, wolną od ołowiu farbą akrylową. Produkowane są ze stali nierdzewnej najwyższej jakości. Firma jest członkiem 1% For the Planet oraz Green America oraz certyfikowanym partnerem ISO 9001/ISO14001, Certified B Corporation oraz programu Green Shipping.

O ile na świecie świadomość ekologiczna, związana z ochroną naszej planety oraz zdrowia po 10 latach istnienia Klean Kanteen jest już bardzo wysoka, o tyle w Polsce nadal potrzebne są szeroko zakrojone działania edukacyjne. Firma Raven Outdoor podjęła się tego zadania, prezentując na polskim rynku nową markę ekologicznych pojemników wielokrotnego użytku - lekkich, bezpiecznych, zdrowych oraz... pięknie wyglądających.

Ważne miejsce w grupie produktów Klean Kanteen zajmuje Seria Classic. Butelki tej serii to połączenie nowoczesnego designu i szerokiej gamy kolorów z najwyższej jakości materiałami. Poręczne i kompaktowe zostały wykonane ze stali nierdzewnej, pochodzącej w 100 % z recyklingu. Są dopasowane do większości uchwytów, dzięki czemu można je zabrać ze sobą wszędzie. Duży otwór (44 mm) zapewnia łatwe napełnianie i opróżnianie, jak również umieszczenie kostek lodu wewnątrz. Zaokrąglone brzegi pozwalają na swobodne picie oraz łatwe czyszczenie, co zapobiega rozwojowi bakterii w niedomytych zakamarkach. Można myć w zmywarce. Butelki wolne od BPA oraz innych toksyn, plastiku itp.


 

Seria Insulated to poręczne butelki izolacyjne w szerokiej gamie kolorów. Klean Kanteen Vacuum Insulated utrzymuje ciepło do 6 godzin, a zimno do 24 godzin. Posiada szczelny, niekapiący korek. Kształt został zaprojektowany tak, aby butelka pasowała do większości samochodowych uchwytów na kubki. Wykonana jest z wysokiej jakości stali nierdzewnej, wolna od BPA oraz innym toksyn. Ponieważ stal sama w sobie jest najwyższej jakości, firma nie pokrywa butelek od wewnątrz żadnymi dodatkowymi substancjami. Wszystkie butelki są zgodne z normami dotyczącymi kontaktu z żywnością. Jest wolna od zapachów oraz sama nie przyjmuje zapachu płynu wlanego do środka.

Butelka Reflect Klean Kanteen jest niezwykle trwała. Wykonana została ze stali nierdzewnej, odpornej na porysowania i uszkodzenia. Zamykana jest bambusową nakrętką z niewielkim uchwytem. Jest to produkt ekologiczny, wolny od BPA oraz wykonany bez użycia plastiku i farb (logo jest wypalane laserem). Posiada charakterystyczne dla tego produktu błyszczące wykończenie. Czyszczenie ułatwia szeroki wlew.

Nieważne czy wyruszasz na całodzienną wycieczkę w góry, czy dajesz z siebie wszystko na prezentacji w pracy - te butelki są dla Ciebie!
 

Dostępność oferty Klean Kanteen na polskim rynku można sprawdzać na www.ceneria.pl

  • Informacja prasowa od dystrybutora

Zbójnickie Turnie

Zbójnickie Turnie (Zbojnícke veže) to grupa trzech turni w Głównej Grani Tatr (odcinek Biała Ławka - Mały Lodowy Szczyt). Ostatnio w ramach wycieczki przeszliśmy ją z Andrzejem Marciszem. Sama grań Zbójnickich Turni ma trudności około III i w miarę litą skałę. Chociaż można sobię ją utrudnić, idąc ściśle ostrzem od Białej Ławki, wtedy trudności mogą mieć nawet V.

Andrzej Marcisz pomiędzy Pośrednią a Wielką Zbójnicką Turnią. Fot. dg

Wysokość:  ?

Lokacja:  Tatry Słowackie

Pierwsze wejście: 1907, 29 sierpnia - Zygmunt Klemensiewicz i Roman Kordys (wejście na Wielką Zbójnicką Turnię).

Pierwsze wejście zimowe: ?

WHP tom 16

Ostry Szczyt widziany z Białej Ławki. Fot. dg

Opis

Widok z Białej Ławki w stronę Małego Lodowego. Fot. dg

Obiekty w masywie Zbójnickich Turni w kolejności ze wschodu na zachód:

Zbójnicki Kopiniak (Zbojnícka kopa)

Zbójnickie Wrótka (Zbojnícke vrátka)

Mała Zbójnicka Turnia (Malá Zbojnícka veža)

Niżnia Zbójnicka Szczerbina (Malá Zbojnícka štrbina)

Pośrednia Zbójnicka Turnia (Prostredná Zbojnícka veža)

Andrzej w trudnym miejscu na Pośredniej Zbójnickiej Turni. Fot. dg

Wyżnia Zbójnicka Szczerbina (Veľká Zbojnícka štrbina)

Wielka Zbójnicka Turnia (Veľká Zbojnícka veža)

Andrzej podczas prowadzenia rysy za około V, na Wielką Zbójnicką Turnię. Fot. dg

Historia zdobywania

Historia zdobywania szczytu

Ważniejsze wejścia

Wpisz ważniejsze wejścia na szczyt

Drogi

Najłatwiej na Zbójnickie Turnie dostać się od strony Słowackiej, przez Dolinę Staroleśną. Do wyboru mamy wejść na ZT od Białej Ławki (dłużej), lub Zbójnickiej Ławki (od razu wchodzmy na Wielką Zbójnicką Turnię). Bardziej wspinaczkową linią jest grań od Białej Ławki (III, 1 godzina 45 minut). Podejście na BŁ na I.

Andrzej Marcisz na Zbójnickim Kopiniaku. Świetnie widoczny Ostry Szczyt. Fot. dg

Do Zbójnickiego Kopiniaka grań ma trudności I, później trudności wzrastają do III. My szliśmy wprost na Małą Zbójnicką Turnię, trudności tak pokonanego odcinka oceniałbym na III-IV.

Na Pośrednią Zbójnicką Turnię weszliśmy eksponowaną III, a na Wielką Zbójnicką Turnię wariantem za V. Z Wielkiej Zbójnickiej Turni zjechaliśmy na dół (zjazd około 20 metrów).

Niżej podpisany podczas zjazdu z Wielkiej Zbójnickiej Turni). Fot. Andrzej Marcisz

Znasz drogi na tej górze? Podziel się nimi.

Ciekawostki

Jakieś ciekawostki odnośnie góry

Cytaty

Cytaty o górze

Zdjęcia

Widok na Ostry, Białą Ławkę, Zbójnickie Turnie i Mały Lodowy. Fot. dg

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Masz filmy? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

  • Damian Granowski

Lądek Trail - Bieg Himalaistów już 20 września

Podczas XIX Przeglądu Filmów Górskich w Lądku-Zdroju w sobotę 20 września już po raz trzeci odbędzie się bieg górski Lądek Trail na dystansie 7,5 i 15km. Lecz w tym roku zawody zyskują dodatkowo drugą nazwę: „Bieg Himalaistów” - oprócz amatorów i zawodowców, swój udział potwierdzili znani himalaiści, min. Jerzy Natkański, kierownik niedawnej wyprawy na Broad Peak i BP Middle, oraz jej uczestnicy Grzegorz Bielejec i Kacper Tekieli, a także Maciek Stańczak, uczestnik wyprawy na Makalu. Tak jak w ubiegłych latach spodziewamy się licznego udziału członków Polskiego Związku Alpinizmu, będzie więc okazja porównać czasy biegaczy i wspinających się biegaczy…

Fot. Piotr Dymus

Bieg prowadzi leśnymi ścieżkami wokół masywu Góry Trojak, między unikalnymi skałami, na których zostaną przeprowadzone zawody wspinaczkowe Lądek Big Wall. Trasa nie jest trudna, ale daje duże możliwości: przewyższenie wynosi +/- 860m na dłuższej trasie i +/- 430m na krótszej, a niemal cała biegnie po naturalnych ścieżkach, korzeniach i skałach.

Dodatkowo w biegu będą mogły wystartować dzieciaki - one będą się ścigać na krótkim, 200-300 metrowym dystansie na łące przy starcie „dorosłych” zawodów na Stawach Biskupich. Serdecznie zapraszamy więc całe rodziny!

Nazwa: Lądek Trail - Bieg Himalaistów przy Przeglądzie Filmów Górskich im. Andrzeja Zawady w Lądku Zdroju
Data: 20.09.2014
Miejsce: Lądek Zdrój
Trasy : 7,5 km i 15 km (pętla 7, 5 km) oraz bieg dzieci
przewyższenie +/- 430 m ( 1 pętla)

Start: godzina 12.00


strona zawodów: http://www.festiwalgorski.pl/informacje-o-zawodach/

  • Monika Strojny

Pośrednia Grań / Pilier Cagašíka V+/VI

„Jeden z najwspanialszych w kształcie szczytów tatrzańskich” – tak o Pośredniej Grani (Prostredný hrot) pisał Mistrz Paryski. Wszyscy miłośnicy Tatr zapewne zgodzą się z tym stwierdzeniem. Oryginalny kształt, piękne ściany, łatwość dojścia powodują, że Pośrednia Grań to interesująca propozycja dla taterników szukających niebanalnych dróg. Mimo ww. atutów nie spotkaliśmy żadnej ekipy wspinającej się na północno-wschodniej ścianie tego szczytu. Sprawny i szybki zespół może pokusić się o zrobienie dwóch dróg w ciągu jednego dnia - jednej na Żółtej Ścianie, a drugiej na Pośredniej Grani. Taka kombinacja daje przeszło 500 metrów wspinania.

Naszym celem było zdobycie wierzchołka Filarem Cagašíka (Pilier Cagašíka) (VI). Jest to najwybitniejszy filar północno-wschodniej ściany.

W trudnościach piątego wyciągu. Fot. Mikołaj Pudo

Niestety nie skończyliśmy drogi wg zamysłu autora (w górnych partiach źle poszliśmy). Poniżej znajdziecie porównanie ciekawego wariantu zrobionego przez nas oraz proponowanego przez Cagašíka ściągniętego opisu w WHP.

Wycena: V+/VI

Długość:  300m

Czas przejścia: 6 h

Lokacja:  Pośrednia Grań

Uroda: Sam oceń. Jeśli przeszedłeś to zaznacz ilość gwiazdek (Od 1 do 5), tak aby inni wiedzieli na co warto iść ;)

Wystawa: ?

Charakter: Płyty, zacięcia

Okres do wspinania: ?

Zagrożenia obiektywne: ?

Pierwsze przejście: 1946, 13 sierpnia - S. Cagašík, G. Krenová, C. Kubinec, M. Šaradín

Pierwsze przejście zimowe: 1956, 21 grudnia - J. Weincziller, Z. Zibrín

Dojście

Idziemy zielonym szlakiem od Chaty Zamkowskiego do Doliny Pięciu Stawów Spiskich. Dochodzimy do zakosów, które prowadzą przez próg tej doliny (Złote Spady). Od Zamkowskiego ok. 1h. Dochodzimy szlakiem jak najbliżej Pośredniej Grani. Następnie udajemy się Żlebem Hunsdorfera do góry (po prawej stronie mamy masyw Żółtej Ściany). Udajemy się praktycznie na sam początek żlebu.

Opis

Drogę zrobiliśmy na 6 wyciągów do Wyżnich Kozich Wrótek. Stąd na lotnej łatwym terenem szliśmy na główny wierzchołek. Jak już wcześniej wspomniano, w opisie porównane zostaną dwa warianty drogi - nasz oraz Cagašíka.

Pierwszy wyciąg Cagasika. Fot. Marta Ziembla

1. Wspinanie rozpoczynamy w trawiastym zacięciu 60 m poniżej Przełączki pod Żółtą Ścianą. Zacięcie to biegnie skośnie w prawą stronę. Po jego lewej stronie mamy piękną (największą na północno-wschodniej ścianie) płytę. Po ok. 40-50 m zakładamy stan. Wyciąg dominuje w trudności III, z momentami za IV/ IV+.

2. Następnie wspinamy się serią zacięć, by stanąć pod ładną, dobrze askurowalną V-kową płytą z czterema pionowymi rysami. Uwaga! Nie polecamy zapchać się w zacięcie po prawej stronie - słabo asekurowalne, ograniczone płytami, a w górnej części przewieszka. Po minięciu płyty wspinamy się w prostym III-IV terenie. Zakładamy stanowisko przed piarżystym kominem.

Drugi wyciąg. Fot. Marta Ziembla

3. Trzeci wyciąg możemy poprowadzić w dwojaki sposób- na wprost przez duży, kruchy komin, albo obejść go z lewej strony. My wybraliśmy drugi - bezpieczniejszy - wariant. Ponad kominem znajduje się trudniejszy fragment z jednym dłuższym ruchem na małej pionowej ściance (za V?). Następnie 30m wspinamy się do góry aż do ładnego V/V+ zacięcia, które w górnej części zmienia się w szeroki komin. Zacięciem tym kilkanaście metrów, do miejsca, gdzie w prawo odbija płytka rynna. Na trawiastej półce zakładamy stanowisko.

4. Stąd płytami porośniętymi mchem udajemy się pod wielkie przewieszki. Wspinamy się odpękniętymi blokami skalnymi w lewą stronę, aż do przewinięcia za kant filara. Stanowisko zakładamy na trawiastym balkoniku po prawej stronie przewinięcia. Nad tym balkonikiem znajduje się przewieszona rysa z czerwonym hakiem - de facto tutaj znajdują się trudności drogi. Wg tatry.nfo.sk jest to uklasycznione VI (wygląda jednak na dużo trudniejsze).

Czwarty wyciąg. Fot. Marta Ziembla

Od tego momentu nastąpiły różnice w zrobionej drodze.

Wyciąg

Nasz wariant

WHP tom XVII, s. 72-73

5

Z trawiastej półeczki przechodzimy na lewo za kant do zacięcia. Po kilkunastu metrach mamy pod sobą wielki, charakterystyczny komin. Robimy krok i przechodzimy go. Następnie małym zacięciem do góry i delikatnie w prawo na filar. Zakładamy stanowisko na zaklinowanych blokach skalnych.

„Z kazalniczki w górę przez przewieszony, odpęknięty blok na stopień pod następną przewieszkę. Stąd przewieszoną, odpychającą, mchem porośniętą ścianką (V+, A1) do rysy na lewo i nią na wygodną półkę. Teraz przez trzy skalne stopnie w górę z odchyleniem w prawo aż na najwyższy punkt krawędzi (koniec większych trudności).

6

Prostym terenem (III) do góry na Wyżnie Kozie Czubki. Stąd na lotnej do wierzchołka.

Dalej w górę 100m łatwymi płytamii stopniami aż do kominka i nim na górną, poziomą część Filara Komarnickich, nieco na lewo od Wyżnich Kozich Wrótek.”

Fototopo (droga nr 12). Źródło: tatry.nfo.sk

Zejście

Najkrótsze zejście wiedzie przez Ławkę Dubkego. Kilkanaście metrów pod szczytem znajduje się urwisty komin opadający na Wyżnią Pośrednią Przełączkę. W bocznej ścianie tego komina znajduje się ring zjazdowy. Z Przełączki schodzimy do Ławki Dubkego, a nią już łatwo w kierunku Żółtej Ściany. Ze przełączki za Żółtą Ścianą można zejść do Lodowej Dolinki lub jednym zjazdem dostać się do Żlebu Hunsdorfera (60 metrów, pojedyncza plakietka z tasiemkami).

Sprzęt

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Pośrednia Grań jest najwyższym wzniesieniem w bocznej, odchodzącej na południowy wschód od leżącego w grani głównej Małego Lodowego Szczytu. Masyw Pośredniej jest ograniczony Pośrednią Przełęczą od Żółtego Szczytu (na północ) oraz Ciemniastym Przechodem od Ciemniastej Turni. Pośrednia Grań ma dwa wierzchołki- główny południowo-wschodni oraz północno-wschodni (Mała Pośrednia Grań). Rozdzielone są Wyżnią Pośrednią Przełączką. Najokazalej prezentuje się z Doliny Pięciu Stawów Spiskich oraz Lodowej Przełęczy. Nazwa pochodzi od jej położenia - w środku, między dwiema gałęziami Doliny Zimnej Wody.

Znasz ciekawostki o tej drodze? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tej drodze? Podziel się nimi

Topo

Topo. Źródło: tatry.nfo.sk

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Widok z Pośredniej Grani-1

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tej drodze? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Jeśli zauważyłeś nieścisłości w tym opracowaniu, lub chciałbyś coś dodać od siebie, to możesz to zrobić przez nasz system komentarzy :-)

  • Marta Ziembla, Mikołaj Pudo

Galeria Julity Chudko

Dziś mamy dla Was małe co nieco. Dzięki uprzejmości Julity Chudko, zamieściliśmy jej galerię wybranych zdjęć z tatrzańskiego wspinania i nie tylko.

  • Damian

Czarny Szczyt / Droga Solickiego V+

Droga Solickiego (Cesta Solického) V+ to 6 wyciągowa droga na południowo-wschodniej ścianie Czarnego Szczytu. Ostatnio przeszedł ją samotnie Kacper Tekieli (wariantem prostującym VI-), robiąc przy okazji filmik. Zapraszamy do oglądania!

Wycena: V+

Długość:  ok. 150 m

Czas przejścia: 2-3 h

Lokacja:  Dzika Dolina / Czarny Szczyt

Uroda: Sam oceń. Jeśli przeszedłeś to zaznacz ilość gwiazdek (Od 1 do 5), tak aby inni wiedzieli na co warto iść ;)

Wystawa: SE

Charakter: ?

Okres do wspinania: ?

Zagrożenia obiektywne: ?

Pierwsze przejście: 1976, 13 września - H. Kominek, W. Rudolf, Tadeusz Solicki

Pierwsze przejście zimowe: ?

Dojście

Najlepiej z Doliny Kieżmarskiej na próg Doliny Dzikiej i pod ścianę

Opis

Nikt jesze nie dodał opisu. Możesz być pierwszy!

Zejście

Sprzęt

Historia zdobywania

Nikt jeszcze nie dodał historii. Wrzuć w komentarzach!

Ciekawostki

Znasz ciekawostki o tej drodze? Podziel się nimi.

Cytaty

Znasz wypowiedzi ludzi o tej drodze? Podziel się nimi

Topo

Masz topo? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Zdjęcia

Masz zdjęcia? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Filmy

Wyszperałeś w sieci filmy o tej drodze? Podeślij linka w komentarzach, a chętnie zamieścimy!

Jeśli zauważyłeś nieścisłości w tym opracowaniu, lub chciałbyś coś dodać od siebie, to możesz to zrobić przez nasz system komentarzy :-)

  • Damian

Goryonline.com

Źródła nie znaleziono