Log in
    

Mięguszowieckie Szczyty (2438 m n.p.m.)

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Mięguszowieckie Szczyty (słow. Mengusovské štíty) – są tworzone przez trzy potężne szczyty, które rozdzielają Dolinę Rybiego Potoku i Dolinę Mięguszowiecką w grani Tatr: Mięguszowiecki Szczyt Wielki (2438 m n.p.m.), Mięguszowiecki Szczyt Pośredni (2393 m) oraz Mięguszowiecki Szczyt Czarny (2410 m).

Mięguszowieckie Szczyty, Fot. Paweł Kutaś

Wysokość:  2438 metrów n.p.m.

Lokacja: Polska, Tatry

W skład masywu wchodzi:

  • Mięguszowiecki Szczyt Wielki (2438 m n.p.m.)
  • Mięguszowiecki Szczyt Pośredni (2393 m.n.p.m.)
  • Mięguszowiecki Szczyt Czarny (2410 m.n.p.m.)

Opis

Nazwa Mięguszowieckie Szczyty poraz pierwszt została użyta w 1852 roku (Antoni Hoborski). Pochodzi bezpośrednio od Doliny Mięguszowieckiej nad która dominują. Natomiast dolina zawdzięcza swą nazwę wsi Mięguszowce leżącej na spiskim Podtatrzu. Najwyższy z grupy trzech, Mięguszowiecki Szczyt Wielki jest drugim co do wysokości w polskich Tatrach i wznosi się nad Morskiego Oka. W kierunku wschodnim znajdują się Mięguszowiecki Szczyt Pośredni, a nad Czarnym Stawem pod rysami możemy zobaczyć Mięguszowiecki Szczyt Czarny. Poniżej bratnich gór znajduje się Mięguszowiecki Kocioł (piarżysko Bańdziocha) w którym zalega największt w Tatrach polskich płat wiecznego śniegu ( Lodowczyk Mięguszowiecki) mający cechy szczątkowego lodowca. Pomiędzy Bańdziochem a Przełęczą pod Chłopkiem znajduje się Wyżni Bańdzioch, zaś w zboczach Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego opadających nad Morskie Oko – Mały Bańdzioch. 

Widok na północną ścianę MSW z Morskiego Oka. Fot. Damian Granowski

Północne ściany Mięguszowieckich Szczytów (Mięgusze) liczą 900 metrów wysokości i należą do jedynch z najwyższych ścian w Tatrach. Są popularne tylko w środowisku wspinaczy ponieważ na wierzchołki nie prowadzą szlaki turystyczny. Najłatwiejszy dostęp jest do Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego, natomiast na Mięguszowiecki Szczyt Wielki z Przełęczy pod Chłopkiem prowadzi trudna Droga po Głazach, niedostępna dla turystów. Od strony Słowackiej wejście na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem jest nieoznakowane lecz zdobyć ją można bez większych technicznych trudności. Od polskiej strony na przełęcz prowadzi efektowny szlak turystyczny lecz w niekorzystnych warunkach pogodowych niebezpieczny. Bardzo niebezpieczne jest przejście (szczególnie przy zalodzeniu) wąską galeryjką pod północnym urwiskiem Czarnego Mięguszowieckiego. 

Historia zdobywania

Ważniejsze wejścia

Drogi

Droga Zejściowa z Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego

Z głównego wierzchołka widoczna w tym opracowaniu, lub poniżej fragment wypowiedzi Grzegorza Głazka z forum KW Warszawa (na pytanie: Witam czy są jakieś kopczyki przy zejściu ze wschodniej mięgusza w kierunku hińczowej przełęczy?)

1. Odpowiedz krotka choc niewystarczajaca (zob. nizej), brzmi:
tak, kopczyki sa (w zejsciu z Miegusza na Hinczowa Przelecz).

2. Odpowiedz poszerzona brzmi - kopczyki sa, ale trasa jest nieewidentna i zawiklana i ma warianty, w tym ubezpieczone, ale slabiej oznaczone.

3A. Generalnie jest linia zejscia stara, zdobywcow, przez tzw. Balkon, opisana w WC tom X, droga nr 1, zwlaszcza odcinek C. Ma ona kopczyki choc male, biegnie z odchyleniami i trawersami w prawo (na pd.-wschod, w zejsciu trawersami najpierw nieco w lewo i poziomo w prawo).

3B. Linia zejscia nowsza ma kotwy i kolucha i biegnie - ponizej Sieczkowego Kociolka - troche prosciej, blizej grani (nie ma opisu w WC).

3C. Mozna tez schodzic grania, zwlaszcza gorny odcinek (nad Sieczkowym Kociolkiem) ma sens jako prosty orientacyjnie, o ile nie ma wiatru i zalodzenia.

[center]* * *[/center]
Aktualny na maj 2014 opis, moze nieco zywiolowy ale z pierwszej reki i foty z trasy zejscia (3B) sa tu (wariant ubezpieczony):
www.kw.krakow.pl/sww-kw-krakow/porady/gorskie/209-zejscie-z-miegusza.html

Opisy laczne obu wariantow (3A i 3B) i przegladowe foto od poludnia jest tu (uwaga, autoreklama):
wspinanie.pl/2014/06/mieguszowieckie-i-cubryna-wprost-od-morskiego-oka-ukazal-sie-nowy-przewodnik-master-topo/

4. Uwagi dodatkowe:
Warto pamietac, ze kopczyki bywaja tam male, a w okolicy bywaja wrecz mylne - tak jest na Drodze po Glazach, wspolnej z droga z Hinczowej do Sieczkowego Kociolka i kawalej nizej (patrzac w zejsciu).

Dopoki sa letnie warunki, najprosciej orientacyjne jest schodzic grania do rejonu tzw. Sieczkowego Kociolka. Szczegoly w publikacji z linku nr 2.

Warto tez pamietac ze zejscia z Miegusza sa najpowazniejszymi w Tatrach Polskich. Wiec nie jest ujma za pierwszym razem udac sie z kims kto juz dobrze zna te droge.
Przy schodzeniu w trudniejszych warunkach rowniez zejscie z Hinczowej Przeleczy jest wyzwaniem (opisane jest w obu linkach powyzej).


Podsumowujac, w rejonie zejscia na Hinczowa Prz. warto miec ogolny poglad jak biegnie droga zejscia, a kopczykow szukac jako szczegolow. Same kopczyki moga zaprowdzic zle. Przeglad sytuacji jest w publikacji z linku nr 2.

Pozdr.

Ciekawostki

Na Mięguszowieckich Szczytach rośnie wiele rzadkich gatunków roślin. m.in. bylica skalna, jastrzębiec włosisty, warzucha tatrzańska, rogownica jednokwiatowa, skalnica odgiętolistna, rutewnik jaskrowaty, gnidosz Hacqueta i ukwap karpacki. Te gatunki w Polsce występujące tylko w Tatrach. 

Cytaty

Zdjęcia

Filmy

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież