Log in
    

Alex MacIntyre - ambicją było pokonanie ściany. Styl przejścia stał się obsesją

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Alex MacIntyre - brytyjski wspinacz, himalaista. Jeden z prekursorów wspinania w stylu alpejskim w górach wysokich.

Zespół po powrocie z Changabang w październiku 1978 roku. Od lewej: Wojtek Kurtyka, Krzysztof Żurek, John Porter i Alex MacIntyre. Fot. Józef Nyka

Data i miejsce urodzenia: 1954, 5 kwietnia

Data i miejsce śmierci: 1982, 17 października na Annapurnie

Biografia

Alex urodził się 5 kwietnia 1954. Studiował prawo na Uniwersytecie w Leeds. Zaczęło być o nim głośno, po jego przejściach w Alpach, był to czas gdy Brytyjczycy przenieśli na kontynent technikę frontalną we wspinaczce w lodzie, dzięki czemu możliwe stały szybkie przejścia - głównie w lodzie - klasyków i wytyczanie nowych dróg w imponującym (dla Francuzów, Włochów i nie tylko) stylu. Zamiast żmudnego kucia stopni w lodzie, zaczęto wspinać się z dwoma czekanami i rakami z przednimi zębami.

Alex MacIntyre na północnej ścianie Miroirwand (Szwajcaria, 1976). Fot. Gary Gabelhouse

W 1976 poprowadził dwie nowe drogi na Grandes Jorasses. Rok później dokonuje pierwszego jednodniowego przejścia Direttissimy Harlina na Eigerze.

Harlin Direct na <a target='_blank'  data-cke-saved-href='http://drytooling.com.pl/baza/gory/1109-eiger' href='http://drytooling.com.pl/baza/gory/1109-eiger' title='Eiger - znany ze swojej północnej ściany szczyt w alpach. ' class='redlinker'>Eiger</a>ze

Na czerwono linia drogi Harlin Direct na Eigerze, wraz z wyrysowanym na niebiesko wyjściem drogą z 1938 roku. Fot. Cédric Perillat-Merceroz

Kolejnym etapem w jego górskiej karierze były wyjazdy w Hindukusz. Latem 1977 razem z Johnem Porterem dołączył do wyprawy Andrzeja Zawady. Na tej wyprawie Alex zaprzyjaźnił się z Wojtkiem Kurtyką. Pierwszym wspólnym sukcesem było przejście słynnej północno-wschodniej ściany Kohe Bandaka. Droga ta prawdopodobnie stała się najtrudniejszą w całym Hindukuszu.

Rok później monolityczny, niemal czysto skalny filar południowy Changabang pokonała lekka ekspedycja polsko-brytyjska w stylu zbliżonym do tzw. stylu alpejskiego. 27 września 1978 po 8 dniach akcji non-stop na szczycie stanęli: Wojciech Kurtyka, Alex MacIntyre, John Porter i Krzysztof Żurek. Droga ta miała rekordowe trudności techniczne, a jej pokonanie i styl odbiło się głośnym echem i przypieczętowało udział Polaków w wielkich przejściach ścianowych w Himalajach.

Przed wejściem w ścianę. Od lewej Porter, Żurek, Kurtyka i MacIntyre. Fot. Lech Korniszewski / źródło: wspinanie.pl

Na wiosnę Kurtyka, MacIntyre, Wilczyński i Ghilini przechodzą "deskę" lodową na wschodniej ścianie Dhaulagiri. Przejście to Wojciech Kurtyka opisywał: "Tak trudnej ściany na ośmiotysięczniku nikt dotychczas w tym stylu nie pokonał".

W 1981 roku Wojciech Kurtyka, Jerzy Kukuczka, Alex MacIntyre działali na zachodniej ścianie Makalu, próbując wytyczyć nową drogę. Ostatecznie dotarli do wysokości 7800 metrów.

W 1982 roku Alex wraz z Dougiem Scottem i Baxterem Jonesem biorą udział w wyprawie na Shisha Pangmę. Udaje im się wejść w ramach aklimatyzacji na niewybitny, lecz dziewiczy Pungpa Ri. Celem główny jest Shisha, na którą udaje im się wytyczyć nową drogę, jej południową ścianą.

Alex MacIntyre zginął 17 października 1982  na południowej ścianie Annapurny. Spadający, pojedynczy kamień trafił go w głowę, a sam Alex spadł 500 metrów do szczeliny brzeżnej.

Dokonania górskie

Alpy

1975 - Grandes Jorasses, Droga Desmaisona (tzw. Całun), pierwsze przejście jednodniowe.

1976 - Grandes Jorasses, nowa droga (IV 4+, 70°, 600m) w lewej części ściany (tzw. "Mały Całun). Zespół: Alex MacIntyre, Tim Rhodes, Wiliam Todd

1976 - Grandes Jorasses, Colton-MacIntyre (VI 6, A1, 90°, 1150 m). Nowa droga na północnej ścianie (tzw. Kuluar Centralny). Zespół: Alex MacIntyre, Nick Colton

1977 - Eiger, Direttissima Harlina. Pierwsze przejście w stylu alpejskim (czwarte w ogóle). Zespół: Alex MacIntyre, Tobin Sorenson

Himalaje i Karakorum

1978, 27 września - Changabang, nowa droga środkiem południowej ściany. Przejście trwało 8 dni. Zespół: Alex MacIntyre, Wojciech Kurtyka, John Porter i Krzysztof Żurek.

1980 - Dhaulagiri (bez wejścia na wierzchołek), nowa droga w stylu alpejskim na wschodniej ścianie. Zespół: Alex MacIntyre, René Ghilini, Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński

1981 - Makalu, próba nowej drogi środkiem zachodniej ściany. Wspinaczom udało się dotrzeć do 7800 m. Zespół: Wojciech Kurtyka, Alex MacIntyre i Jerzy Kukuczka.

1982 - Pungpa Ri, nowa droga. Zespół: Alex MacIntyre, Doug Scott, Roger Baxter-Jones

1982, 28 maja - Shishapangma, nowa droga południowo-zachodnią ścianą. Zespół: Alex MacIntyre, Doug Scott, Roger Baxter-Jones

Inne

1977 - Kohe Bandaka, nowa droga na północno-wschodniej ścianie. Zespół: Wojciech Kurtyka, John Porter, Alex MacIntyre

Wiesz o przejściach danej osoby? Podziel się swoją wiedzą z nami. Dodaj przejście na dole w komentarzu!

Ciekawostki

Studiował prawo.

Zespół Kurtyka-MacIntyre żartobliwie nazywał się EWPG (East West Precipice Group). Wojciech Kurtyka tak go prezentował w "Przekroju" (14 grudnia 1980): "W ten nietypowy zespół Anglicy wnosili spokój, niewzruszoną konsekwencję i większą część dolarów, Polacy zaś - mniej skażeni cywilizacją ludzie wschodu - cenną intuicję, dzięki której nieomylnie odgadywali naturę przepaści." Żródło: Taternik 1982 (2)

Znasz ciekawostki o tej osobie? Podziel się z nami nimi ;)

Cytaty

"Ambicją było pokonanie ściany. Styl przejścia stał się obsesją" Alex MacIntyre

"Alex MacIntyre był moim partnerem. Był niesamoiwcie uzdolnionym wspinaczem, pozbawionym lęku. W tym czasie Szkocja była znana z produkcji najlepszych wspinaczy lodowych. Jeśli byłeś Szkotem, miałeś również genetyczny imperatyw do bycia wielkim wspinaczem lodowy. Alex był Szkotem, oraz czarodziejem podczas wspinaczki po serakach i lodowych ścianach Alp. Również był najbardziej niebezpieczną osobą jaką spotkałem w swoim życiu.
Alex uwielbiał prowadzić w lodzie i skale, właściwie bez zamieszczania przelotów. W razie odpadnięcia, lecimy obaj do podstawy ściany. Gdy ja prowadziłem starałem się umieścić jak najwięcej przelotów. Alex mógł prowadzić wyciągi o wiele szybciej niż ja, bo nie zakładał asekuracji. Zawsze podsumowywał swój styl słowami: "Szybkość to bezpieczeństwo na tych dużych wzgórzach, mój przyjacielu". Gary Gabelhouse

Dorzuć cytaty tej osoby w komentarzach ;)

Zdjęcia

Alex MacIntyre na szczycie Changabang. Fot. John Porter

Podrzuć linki do zdjęć tej osoby, a z chęcią zamieścimy

Filmy

Nie ma jeszcze filmów o tej osobie. Możesz dorzucić linki w komentarzach, a zamieścimy!

Komentarze   

0 #2 Damian Granowski 2016-02-10 13:44
Cytuję Piotr Packowski:
Przypadkowa wpadlem na te strone. Mala,pomylka droga Harlina zostala otworzona w 1966 roku. 1938 to droga klasyczna Heckmair i inni.

Chodziło, że niebieskim zostało oznaczone wyjście drogą klasyczną z 1938 roku ;)

Poprawiłem w tekście aby było czytelniej.

Pozdrawiam serdecznie
Cytować
+1 #1 Piotr Packowski 2016-02-07 01:43
Przypadkowa wpadlem na te strone. Mala,pomylka droga Harlina zostala otworzona w 1966 roku. 1938 to droga klasyczna Heckmair i inni.
Cytować

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież